Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές σκόρπιες σκέψεις για γάτες

-Οι τρίχρωμες γάτες είναι πάντα, ή σχεδόν πάντα θηλυκές ! (Δεν ξέρω γιατί, αλλά το αποδίδω στην θηλυκή τους κοκεταρία). -Οι γάτες στο Σφεντούρι (ορεινό χωριό της Αίγινας), όταν πρωτοπήγα…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Η γλυπτική της Μάρως Μπαρτζίλη.

Τα έργα της γλύπτριας Μάρως Μπαρτζίλη βρίσκονται σε μια διαρκή συνομιλία με τον θεατή. Μέσα από τις δημιουργίες της αναδύονται σχήματα και μορφές της φύσης. Σύμφωνα με τον ζωγράφο, χαράκτη…

0 Comments

 Όσιπ Μάντελσταμ: Στον παγωμένο αέρα, Μετάφραση: Λίζα Διονυσιάδου  

Έλιωνε ο καπνός στον αέρα τον παγωμένο, Κι εμένα, ελευθερία μελαγχολική με κρατά μαραζωμένο, Ποθώ με κρύο, ήσυχο ύμνο να υψωθώ. Για πάντα να εξαφανισθώ, αλλά είναι γραφτό να περπατώ…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Η  Λολίτα του Ναμπόκωφ (μερικές σκέψεις πάνω στην αφηγηματική μαστοριά).

Η Λολίτα του Ναμπόκωφ γράφτηκε στα αγγλικά και πρωτοδημοσιεύτηκε το 1956 στο Παρίσι. Τρία χρόνια αργότερα δημοσιεύτηκε στην Αμερική. Στα Ρωσικά μεταφράστηκε από τον συγγραφέα το 1960. Πρόκειται για το…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές πτυχές του χαρακτήρα του Τσέχωφ (από τις αναμνήσεις του Τσουκόφσκι).*  

Υπήρχε στην Ρωσία ένας αυστηρός και επικριτικός κριτικός, που μεταχειριζόταν τον Τσέχωφ για πολλά χρόνια, με επίμονο μίσος. Ακόμη και τώρα, μετά από μισό αιώνα, είναι λυπηρό να διαβάζει κάποιος…

0 Comments

Παστερνάκ: Σε όλα θέλω να φθάσω (1956) Во всем мне хочется дойти – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Σε όλα θέλω να φθάσω  Μέχρι το βάθος. Στη δουλειά, στη ζωή, Στης καρδιάς το πάθος.   Ως την ουσία των ημερών την γκρίζα, Ως το γιατί, Ως την αρχή…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές σκέψεις για την διανόηση

Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Μόσχα, επισκέφθηκα το Σπίτι του Λογοτέχνη (ναι! Ακόμη υπάρχουν τέτοιοι χώροι στην Ρωσία του Πούτιν), και μεταξύ άλλων βιβλίων που μου κίνησαν την προσοχή, ξεχώρισα…

0 Comments

Όχι! Αυτός ο κόσμος δεν θα μας βάλει κάτω, της Λίζα Διονυσιάδου

Είναι μια παράσταση που πετάει! Από το Fly Theater. Πάνω στην σκηνή, λαβαίνει χώρα μια  ιδιαίτερα πρωτότυπη συνομιλία :  O συγκλονιστικός μονόλογος της Κατερίνας Δαμβόγλου και η μαγική σκηνική παρουσία του Robin Beer. Η ιδέα των…

2 Comments

Στην λευκή νύχτα (Πρώιμη λυρική ποίηση της Άννας Αχμάτοβα) -Απόδοση, Λίζα Διονυσιάδου  

Ax, την πόρτα άφησα ανοιχτή, το κερί δεν έχω ανάψει. Δεν ξέρεις πόσο έχω κουραστεί, στον ύπνο δεν επέτρεψα να με αδράξει.   Βλέπω να σβήνουν οι γραμμές του δάσους,…

1 Comment