Με τον εντυπωσιακό τίτλο ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΡΕΣΕΙ αφενός, και με υπότιτλο «Δολοφονώντας τη Δημοσιογραφία» αφετέρου, ο Νάσος Αθανασίου μπαίνει στα ενδότερα μιας εξουσίας που οραματίστηκε να είναι Τέταρτη,…
Μία εξόχως στοχαστική ερωτική ιστορία Ο Αντώνης Σιμιτζής, με καταγωγή από την Αμαλιάδα, είναι πολυγραφότατος ως συγγραφέας, χωρίς αυτό…
«Στα βάθη /του έβδομου ωκεανού μου/εποίησά σε, άρσεν όν» Από τα βάθη του γυναικείου σώματος, από το Πραγματικό του, από το Άπειρο του θηλυκού γεννιέται το άρσεν. Το αντίθετό του.…
«Ολομόναχος αδικαίωτος κι ανυπεράσπιστος ελεεινός από βίαιο ύψος που πάει στράφι» (Νίκος Καρούζος, ‘Να γύριζα στο τίποτα’). Το σύντομο διήγημα του συγγραφέα Θωμά Κοροβίνη φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «», και…
Οι ανεπούλωτες πληγές στα διηγήματα της Μαρίας Στασινοπούλου Πληγές βαθιές, ανεπούλωτες Κάποιοι χωρισμοί και κάποιοι θάνατοι μας σημαδεύουν βαθύτερα. Βραδάκι φθινοπωρινό, πάνω στα κάστρα, με τη πόλη να λαμπυρίζει…
ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Είπε να μην δουλέψει πολύ σήμερα, να κάτσει σπίτι, να ξεκουραστεί λιγάκι. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά, άλλωστε. Είχε μία βαρυθυμιά ανεξήγητη, από το πρωί…
Η ΓΙΑΓΙΑ Σωκράτους και Συνδίκα γωνία, στο ανώγειο, έμενε η γιαγιά. Σε μια τετραώροφη πολυκατοικία, που η ηλικία της ξεπερνούσε την πεντηκονταετία, απ’ αυτές τις γνωστές του ιστορικού ιστού…
Άχνα Το ποίημα είναι η άχνα της εκπνοής του ποιητή σ’ έναν αρχέγονο καθρέφτη όπου χαράζει στίχους με το δάχτυλο κι όταν αφανιστούν από τον άνεμο, βλέπει ολόγυμνο το…
ΕΥΤΥΧΙΑ Αυτό ένιωσε όταν πήρε το μαντάτο. Καπετάνιε, κόρη! Είναι κόρη, κόρηηη, του φώναζε το ναυτόπαιδό από την προκυμαία. Μέγας είσαι Κύριε!… Δεν το πίστευε. Μετά από τρεις γιούς κι…
Η ΔΕΚΑΤΗ Tο σκοτάδι έπεφτε αθόρυβα, αλλοχρώματη σκέψη θαρρείς. Πλάτη στο παράθυρο ούτε κατάλαβα πότε ξανάνοιξαν οι κλειστές κουίντες των οριζόντων. Ένα άγνωστου χρώματος φως, λείο σαν δώρο, ζεστό…
ΤΟ ΡΟΔΟ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ Η Μαύρη Μάνα τη μαύρη θάλασσα έσκαβε μόνη της ήταν κι έπλεε στήθος ακέραιο από μάρμαρο του Πάρνωνα πώς και δε βυθιζόταν; με το ένα…
Είμαστε οι κούφιοι ανθρώποι/ είμαστε οι παραγεμισμένοι ανθρώποι/ σκύβουνε μαζί/ καύκαλα με άχερα αλίμονο γεμάτα. T. S. Eliot, Οι Κούφιοι Άνθρωποι. Γιατί λέγεται ότι η εξουσία είναι γλυκιά; Γιατί…
