Χρήστος Δ. Αντωνίου: Το απροσδιόριστο λίκνισμα μιας φοινικιάς. Παλαμάς, Σεφέρης, και η φθορά των συμβόλων.

«…αφήνοντας πίσω της μονάχα εκείνο το απροσδιόριστο λίκνισμα  που μας ζάλισε μιας αψηλής φοινικιάς»   (Γ. Σεφέρης, « Ένας γέροντας στην ακροποταμιά»).   -ω! πώς υψώνεται στον ήλιο το κορμί…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ: για τη ζωή του στην Κέρκυρα (1826-1852)

«Πολλάκις ο Κάλβος μοι αφηγήθη τα δεινοπαθήματα του βίου του και με έλεγεν ότι αλλαχού δεν εύρισκεν ανακούφισιν και παρηγορίαν ειμή εις τας μαλακάς αγκάλας των Ελικωνιάδων παρθένων, μεθ’ ων…

0 Comments

Χρήστος Δ. Αντωνίου: Κριτικό σημείωμα για την ποιητική συλλογή “Ενθάδε” του Ζαχαρία Σώκου (Εκδ. Μελάνι, 2025)

Ο Ζαχαρίας Σώκος,μετά τις τρεις πρώτες ποιητικές του συλλογές: Άλλα ρούχα (Γαβριηλίδης, 2015),Διπλή προσπέραση (Μελάνι, 2017), Όταν ο Αμαντέους συνάντησε τον Άγιο Γεράσιμο στον θάλαμο 218(Ενύπνιο, 2022)μας έδωσε πέρισυ μια…

0 Comments

Χρήστος Δ. Αντωνίου: Εύθραυστον, του Γιώργου Σταυρακάκη, Μετρονόμος, 2026.

Όταν διαβάζει κανείς την ποιητική συλλογή Εύθραυστον του Γιώργου Σταυρακάκη έχει από την πρώτη στιγμή την αίσθηση ότι δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε μια σειρά ποιημάτων, αλλά μπροστά σε έναν…

0 Comments

Χρήστος Δ. Αντωνίου: Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ως «τεκμήριο ενοχής» του πολιτισμού

  Κάθε χρόνο, στις 21 Μαρτίου, ο κόσμος θυμάται την ποίηση. Βέβαια, θυμάται κανείς κάτι μόνο όταν προηγουμένως το έχει ξεχάσει. Της αφιερώνει λοιπόν μια επετειακή ημέρα: οργανώνονται αναγνώσεις, δημοσιεύονται…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Ο ανεπιτυχής ως αυθεντικός άνθρωπος της σύγχρονης εποχής. Beckett, Camus, Kierkegaard, Καβάφης.

Στον 20ό αιώνα, με δύο παγκόσμιους πολέμους, και ίσως ακόμη περισσότερο στον 21ο, στον οποίο πιθανολογείται ο τρίτος, οι μεγάλες αφηγήσεις της επιτυχίας έχουν εξαντληθεί. Η πολιτική πρόοδος, η λογική…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Ο μύθος του Σικελιανού: οραματισμός, Δελφική Ιδέα, ουτοπία.

Επειδή στο προηγούμενο άρθρο μου: «Η Ελλάδα ως ποιητική ψευδαίσθηση», που δημοσιεύτηκε στο Περί ου το προηγούμενο Σάββατο (22 Νοε. 2025), δεν αναφέρθηκα στον Σικελιανό ως οραματιστή, που θέλησε να…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Η Ελλάδα ως ποιητική ψευδαίσθηση

Η Ελλάδα υπήρξε πάντοτε κάτι περισσότερο από ένας τόπος: υπήρξε ιδέα, όνειρο, ποιητική κατασκευή. Από το αρχαίο ιδεώδες ως τη σημερινή της εικόνα στα μέσα και στις τουριστικές αφηγήσεις, η…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Η παράλογη αισιοδοξία του Καμύ, ως αντίδοτο στην πραγματικότητα.

Η ευτυχία και το παράλογο είναι δυο παιδιά της ίδιας γης. Αλμπέρ Καμύ.   Πάνε πολλά χρόνια τώρα που είχα διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του Αλμπέρ Καμύ, ενός στοχαστή με…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Η «αορατότητα» του ποιητή ως νέα μορφή αντίστασης.

Συχνά, όσοι κινούμαστε στον χώρο της τέχνης, γινόμαστε μάρτυρες μιας παράδοξης αντιστροφής: η δημόσια εικόνα του δημιουργού, η επικοινωνιακή του δεξιότητα και η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποκτούν…

0 Comments