Ελισσαίος Βγενόπουλος: Marty Supreme

Όταν το ταλέντο συναντά το ψέμα, γεννιούνται οι μύθοι. Η φιλοδοξία κάποιες φορές λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη και κατάρα, μια εσωτερική φλόγα που ωθεί τον ήρωα μπροστά, ακόμη κι όταν…

0 Comments

Κώστας Ευαγγελάτος: Η νεοκλασική πλαστική του γλύπτη Μαγιόλ

O Αριστίντ Μαγιόλ /Aristide Maillol γεννήθηκε το 1861. Ασχολήθηκε αρχικά για τη ζωγραφική και το 1882 μπήκε με υποτροφία στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, όπου μαθήτευσε στα εργαστήρια…

0 Comments

Σάρα Θηλυκού: Ερρίκου Ίψεν, Τα άσπρα άλογα / Ρόσμερσχολμ, στο θέατρο Εκάτη

ΑΓΝΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ Η επίσκεψη στο θέατρο της Βαλεντίνης Λουρμπά συνιστά από μόνη της μια θεατρική εμπειρία. Θέατρο Τέχνης Εκάτη, μας πληροφορεί η επιγραφή πάνω από τη μικρή πορτούλα που οδηγεί…

0 Comments

Γιούλη Ζαχαρίου: HAMNET της   Chloe Zhao

Κάθε  έργο  τέχνης δέχεται ποικίλες αντιδράσεις και κριτικές από το κοινό του. Το μέτρο της αποδοχής ή της απόρριψης του εξαρτάται αυτονόητα από ένα σύνολο υποκειμενικών παραγόντων – από τις…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Η ζωγραφική της σύγκρουσης του Περικλή Κωστόπουλου

Ο Περικλής Κωστόπουλος κάνει μια ζωγραφική συγκρουσιακή. Έντονες χειρονομίες και ακραίες χρωματικές αντιθέσεις με εμμονική προσήλωση στην τριχρωμία μαύρου / κόκκινου / κίτρινου, χύνονται πάνω στη λευκότητα του μουσαμά για…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «ΙΒΑΝΟΦ!» του Άντον Τσέχοφ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Ο αθάνατος υπαρξιακός γκρινιάρης τσεχωφικός «Ιβάνωφ» σε μια παράσταση τού Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά που ερωτοτροπεί παιγνιωδώς με το γκροτέσκο συνομιλώντας διαχρονικά «με μουσική και τραγούδια ειδικά γραμμένα από τον BlaineL.…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Το αριστερό μου Χέρι

Ιστορίες οικογενειακής αντοχής Η προσαρμογή στον αγώνα επιβίωσης είναι τέχνη σπουδαία, σκοντάφτει κανείς, αλλάζει χέρι όταν χρειαστεί και συνεχίζει σε έναν κόσμο που δεν κρατάει σημειώσεις, ούτε θα δώσει χέρι…

0 Comments

Εφη Φρυδά. O τρίπτυχος μανδύας, το αυτοβιογραφικό έργο της Remedios Varo (16 Δεκεμβρίου 1908 – 8 Οκτωβρίου 1963)

Επτά κορίτσια κτενισμένα και ντυμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ξανθά μαλλιά με χωρίστρα στη μέση, γκριζογάλαζη στολή που φθάνει ως κάτω στα λεπτά τους σφυρά, ποδηλατούν ακολουθώντας υπάκουα μια…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ:  Τα Άσπρα άλογα του Ρόσμερσχολμ του Ερρίκου Ίψεν, στο θέατρο Εκάτη,  σε σκηνοθεσία Βαλεντίνης Λουρμπά και μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ

Το εξαιρετικό αυτό έργο του Ερρίκου ‘Ίψεν έχει παιχτεί πάλι και πάλι στην Ελλάδα με μεγάλη πάντα επιτυχία. Ο τίτλος  Τα Άσπρα άλογα του Ρόσμερσχολμ εναλλάσσεται με τον τίτλο ο…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Οι αθάνατες, οι επίμονες, οι συμβολικές «Νεκρές ψυχές» τού Γκόγκολ στο Θέατρο Θησείον για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Οι μισότυφλοι τους τυφλούς κυβερνάνε, αλίμονο στις βιβλικές «μωρές παρθένες» που το ρίξανε στον ύπνο όταν θα έπρεπε να επαγρυπνούν επειγόντως… αλίμονο σε όσες ψυχές υπνοβατούν, αλίμονο στους νεκροζώντανους, αλίμονον…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Ο Εικονικός Ογκομορφισμός (Virtual Volumism) του Θανάση Λεονταρίδη

Ο Θανάσης Λεονταρίδης έχει διαμορφώσει μια αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα, ένα υβρίδιο σουρεαλισμού, εικονικής αφήγησης και αρχιτεκτονικής κατασκευής του ίδιου του καμβά. Τα έργα του μοιάζουν με εικαστικά παζλ. Έχουν τρισδιάστατη,…

0 Comments