Κωνσταντίνος Μπούρας: «ΙΒΑΝΟΦ!» του Άντον Τσέχοφ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Ο αθάνατος υπαρξιακός γκρινιάρης τσεχωφικός «Ιβάνωφ» σε μια παράσταση τού Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά που ερωτοτροπεί παιγνιωδώς με το γκροτέσκο συνομιλώντας διαχρονικά «με μουσική και τραγούδια ειδικά γραμμένα από τον BlaineL.…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Το αριστερό μου Χέρι

Ιστορίες οικογενειακής αντοχής Η προσαρμογή στον αγώνα επιβίωσης είναι τέχνη σπουδαία, σκοντάφτει κανείς, αλλάζει χέρι όταν χρειαστεί και συνεχίζει σε έναν κόσμο που δεν κρατάει σημειώσεις, ούτε θα δώσει χέρι…

0 Comments

Εφη Φρυδά. O τρίπτυχος μανδύας, το αυτοβιογραφικό έργο της Remedios Varo (16 Δεκεμβρίου 1908 – 8 Οκτωβρίου 1963)

Επτά κορίτσια κτενισμένα και ντυμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ξανθά μαλλιά με χωρίστρα στη μέση, γκριζογάλαζη στολή που φθάνει ως κάτω στα λεπτά τους σφυρά, ποδηλατούν ακολουθώντας υπάκουα μια…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ:  Τα Άσπρα άλογα του Ρόσμερσχολμ του Ερρίκου Ίψεν, στο θέατρο Εκάτη,  σε σκηνοθεσία Βαλεντίνης Λουρμπά και μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ

Το εξαιρετικό αυτό έργο του Ερρίκου ‘Ίψεν έχει παιχτεί πάλι και πάλι στην Ελλάδα με μεγάλη πάντα επιτυχία. Ο τίτλος  Τα Άσπρα άλογα του Ρόσμερσχολμ εναλλάσσεται με τον τίτλο ο…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Οι αθάνατες, οι επίμονες, οι συμβολικές «Νεκρές ψυχές» τού Γκόγκολ στο Θέατρο Θησείον για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Οι μισότυφλοι τους τυφλούς κυβερνάνε, αλίμονο στις βιβλικές «μωρές παρθένες» που το ρίξανε στον ύπνο όταν θα έπρεπε να επαγρυπνούν επειγόντως… αλίμονο σε όσες ψυχές υπνοβατούν, αλίμονο στους νεκροζώντανους, αλίμονον…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Ο Εικονικός Ογκομορφισμός (Virtual Volumism) του Θανάση Λεονταρίδη

Ο Θανάσης Λεονταρίδης έχει διαμορφώσει μια αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα, ένα υβρίδιο σουρεαλισμού, εικονικής αφήγησης και αρχιτεκτονικής κατασκευής του ίδιου του καμβά. Τα έργα του μοιάζουν με εικαστικά παζλ. Έχουν τρισδιάστατη,…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Stranger Things, Season 5, Finale Review

Όταν ο τρόμος υποχωρεί, μένει η μνήμη Το Stranger Things ολοκληρώνεται ως μια ιστορία αποχωρισμού, από την παιδική αθωότητα, από τον φόβο, από το παρελθόν, αφήνοντας πίσω της όχι απαντήσεις,…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Σχόλιο στον οπτικό αναχρονισμό

Ξεκίνησε σαν παιχνίδι, λίγα λεπτά πριν αλλάξει ο παλιός χρόνος: μια απλή διαδικασία, με τη δυνατότητα που δίνει η τεχνητή νοημοσύνη, ως εφαρμογή διαθέσιμη πλέον στο κινητό, να μεταμορφώσει μια…

0 Comments

Σάρα Θηλυκού: Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα, Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ

Η ΕΛΕΝΗ ΜΑΣ   Η ωραία ιταλική σκηνή της αίθουσας Νίκου Σκαλκώτα στο Μέγαρο Μουσικής μάς υποδέχεται ορθάνοιχτη, υποβλητικά φωτισμένη. Το σκηνικό της Σοφίας Παγώνη λιτό. Διάφανα ριντώ να κρέμονται από…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Η “YERMA” τού αδικοσκοτωμένου Ποιητή Federico Lorka στο Θέατρο Αλκμήνη σε αριστουργηματική μετάφραση τού ποιητή Πάνου Κυπαρίσση.

Το αρχετυπικό πρόσωπο τής «Γέρμας» παραπέμπει στις μυθικές πενήντα (50) Δαναΐδες που σκότωσαν τους σαράντα εννέα συζύγους τους (με το ζόρι και με το στανιό παντρεμένες μαζί τους, βιασμένες δηλαδή),…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Μια Ιδιωτική Ζωή, της Ρεμπέκα Ζλοτόφσκι

Μυστήριο σε κρίση ταυτότητας   Η ψυχή, είναι ο εσωτερικός μας συνομιλητής, αυτό που σκέφτεται πριν μιλήσουμε, νιώθει πριν καταλάβουμε και επιμένει να ρωτά «ποιος είμαι;» όταν δεν ξέρουμε τι…

0 Comments