Κώστας Ευαγγελάτος: «Οι αμορφικοί εικαστικοί προσανατολισμοί στο Παρίσι και την Νέα Υόρκη»

Συνοπτική καταγραφή ομιλίας στο Συμπόσιο-Αφιέρωμα για τον Γεράσιμο Σκλάβο (1927-1967)                                                   Ο τίτλος της ομιλίας μου: «Οι αμορφικοί εικαστικοί προσανατολισμοί στο Παρίσι και την Νέα Υόρκη», είναι ενδεικτικός όσον αφορά…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Death by Lightning

Δυο υπάρξεις που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν Η διάβρωση της πραγματικότητας, από την παράνοια, συμβαίνει όταν ο νους στήνει δικά του σενάρια και οδηγεί τον άνθρωπο σε σκοτεινές, αυτοκαταστροφικές…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Οι κολυμβήτριες της Δέσποινας Κουβάτσου

Υπάρχουν εικόνες που δεν περιγράφουν μια σκηνή, αλλά μια κατάσταση ύπαρξης. Στη νέα ζωγραφική ενότητα της Δέσποινας Κουβάτσου, το βλέμμα δεν παρακολουθεί απλώς μια μορφή να κολυμπά ή να βυθίζεται,…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «ΑΜΛΕΤ» του Ανδρέα Φλουράκη στο Θέατρο ΕΛΕΡ. Ελεύθερη διασκευή στο ομώνυμο έργο τού Σαίξπηρ.

Στο ευπώλητο «Όλος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» διατηρήθηκαν τα βασικά πρόσωπα και τα σχεδιαγράμματα των πλοκών. Από τότε όμως έχει ως φαίνεται κυλήσει πολύ νερό στο ρεύμα τού Ηράκλειτου…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  «Η απολογία τού Σωκράτη» από την Σύγχρονη Σκηνή στο ΔΙΑΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ.

Κλασική Παιδεία μέσα από το εκπαιδευτικού περιεχομένου ποιοτικό θέατρο.   Σε μια εποχή που βάλλονται οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες και η Κλασική Παιδεία τείνει να υπονομευτεί από τους πάσης φύσεως μετά-μετανεωτερικούς…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Ευγένιου Ο’ Νηλ, Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα. Μετάφραση: Χριστόφορος Βογιατζής, σκηνοθεσία: Γιώργος Ζουμπουλάκης. Από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Ταξίδι Μεγάλης Μέρας Μέσα στη Νύχτα Οικογένεια στο ημίφως: αγάπη, μίσος και ενοχή σε μια μέρα που δεν τελειώνει ποτέ   Η Οικογένεια είναι πεδίο μάχης και καταφύγιο μαζί, τόπος…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Αυτά που Σκοτώνεις, του Αλιρέζα Κατάμι

Όταν το προσωπικό τραύμα γίνεται πολιτική σκιά Το άτομο φέρει τη μνήμη της κοινωνίας, ό,τι δεν θεραπεύεται συλλογικά, επιστρέφει ως εσωτερική σύγκρουση και ηθικό αδιέξοδο. Η ταινία «Αυτά που Σκοτώνεις»…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Μια έκθεση «συναισθηματικής επιμέλειας»

Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις, υπήρξε ένα ασυνήθιστο παράδειγμα, για τα ελληνικά δημοτικά πολιτιστικά δεδομένα: το στήσιμο/επιμέλεια της έκθεσης «Αἱ Γενεαὶ Πᾶσαι» στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αλίμου (18/12/25 έως…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Ένα φως σαν σάπια σούπα.

Οι παλιότερες σημειώσεις, σχετικά με τον φωτισμό παραστάσεων στο αρχείο μου, είναι από τη  μακρινή  δεκαετία του 1980, με τις παραστάσεις  του Θεάτρου Τέχνης στην Επίδαυρο, Αχαρνής και Βάκχες του…

0 Comments

Γιούλη Ζαχαρίου: ‘’Father, Mother, Sister, Brother’’  του Jim Jarmusch

‘’Να πιούμε στις οικογενειακές σχέσεις;’’ ρωτά ο πατέρας τα παιδιά του· ‘’μπορούμε να κάνουμε πρόποση και με τσάι; ‘’ του απαντά ο γιος. Χαρακτηριστική στιχομυθία από τη νέα ταινία του…

4 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:Ο “Πατέρας” τού Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη, στο Θέατρο Καλλιρόης.

«Ο Πατέρας» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ στο Θέατρο Καλλιρόης παρουσιάζεται σε μια εκπληκτική μετάφραση τής πολύπειρης περί τα σκανδιναβικά Ερατώς Τριανταφυλλίδη και σε ευρηματική σκηνοθεσία τού επίσης έμπειρου στην αναζήτηση τού…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Το Τέλος του Παιχνιδιού του Σάμουελ Μπέκετ στο θέατρο Ιλίσια

Η παρτίδα που παίζεται στο κενό Το «Τέλος του Παιχνιδιού» του Μπεκέτ είναι ένα μονόπρακτο που ξετυλίγεται σαν μια παρτίδα σκακιού όπου όλοι οι παίκτες έχουν ήδη χάσει, αλλά επιμένουν…

0 Comments