Δεν είχε πέρασμα, θα ήταν αδιέξοδο, μα προχωρούσα. Από τυφλό σημείο σε τυφλό σημείο άναβαν τα άστρα Αναγκασμένος ξαφνικά αυτόφωτος Απέχοντας από Θεό και άνθρωπο, μια πολυμορφική οδύνη Γραμμή έγραφα…
Είμαι πολύ καιρό εδώ; Ή μόλις ήρθα; Κρύπτη, κουτί του Στρέντιγκερ ή σώμα; Άγνωστο περιβάλλον Αδιάγνωστο, αγνώριστο Τι στρίμωγμα, μόλις χωράω, κορεσμένος χρόνος Αυτά τα μπάζα ήταν τα εφόδια μου,…
«Και, άνοιξε τώρα τα μάτια» είπε, «είναι νύχτα Ναι, ήταν νύχτα εξαρχής, θα είναι πάντα, όμως Άνοιξέ τα Δεν είδες τίποτα ακόμα, να κοιτάξεις κι άλλο Στο σκοτάδι…
Κοιμάμαι – ύλη ασταθής, πιο ασταθής Υπόνοιες διάσπασης, πού είσαι; Παλεύω τα σεντόνια Μορφή να πάρω, ποια μορφή; Εικόνες σε καλειδοσκόπιο Αποχωρίζονται, σμίγουν ξανά, αποχωρίζονται Πανσέληνος σε έξι, σε δώδεκα…
«Και να θυμάσαι» είπε, «δεν έχει σημασία τι Όμως να το θυμάσαι, οπωσδήποτε: είναι η αλήθεια Λήθη σημαίνει άγνοια, να το θυμάσαι.» Ποιος έδινε την εντολή, σε ποιον Νερό…
X Με βύζαινε ο ύπνος, λιγόστευα, αραίωνα Ήταν οδύνη, ήταν ηδονή, ήταν Αυτό που πύκνωνε έξω τον άπειρο χρόνο- Άκουγα κάτι σαν λαχάνιασμα, ποιος ανηφόριζε; Θυμήθηκα: ο ταχυδρόμος Κάθιδρως,…
Απ’ το κουβάρι των νυχτών ξετυλιγόταν μαύρος μίτος Μ’ ακολουθούσε όπου κοίταζα, κοίταζα επίμονα Παραμονεύοντάς με, ένα βήμα πιο μπροστά Μέχρι που πύκνωνε τόσο το νόημα Σε φράση αδιέξοδη Που…
-Μη γέρνεις πλάι μου, μη με ραμφίζεις θα πέσουμε μαζί και θα κολλήσουμε μαζί στις ξόβεργες Θήραμα φτερωτό, ελάχιστο, σχεδόν αόρατο Με χρώματα Τέσσερα πόδια δυο κεφάλια -Έλα, ησύχασε…
ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ Απόπειρα συνάντησης Ο μεγαλόσωμος άντρας άνοιξε λίγο την πόρτα και μου μισοφανερώθηκε· έβλεπα μόνο την αριστερή του πλευρά. (Από εκείνη τη βροχερή μέρα συνεχίζει πάντα να…
Οι ώρες είναι λίγες, μόνο δώδεκα Πέφτουνε σε αντικατοπτρισμό μαύρου καθρέφτη και διπλασιάζονται Μετείκασμα του άχρονου Οφθαλμαπάτη- μπορεί και να ’ναι μόνο μία ώρα Ως πότε θα ξυπνάω; Στον ύπνο…
Πάλευα τα σκεπάσματα, πηχτά, βαριά, ν’ αναδυθώ Πάλι, έστω για λίγο Πρέπει να υπάρχει άλλος ένας, ένας ακόμα Σταθμός ανεφοδιασμού, να πάρω ανάσα Σκεφτόμουν - δεν σκεφτόμουν, δεν μπορούσα…
Πατημένος στο στήθος βυθιζόμουν Κινούμενη η άμμος, άπατη Βούλιαζα Παράσερνα σκιές βαριές - καμιά ανθρώπινη Τι μαύρες Δεν πρόφταινα μορφή να δώσω, όνομα Μη με κατασπαράξουν Βούλιαζα,…
