Αρχοντούλα Διαβάτη: ΑΧ, ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ.

Τριγύριζα στο σουπερμάρκετ σταματώντας κάθε τόσο και προσθέτοντας ένα εμπόρευμα στο καλάθι της νοικοκυράς. Στο καλάθι μου δηλαδή. Γιατί κεραυνοβολήθηκα όταν στον διάδρομο με τα απορρυπαντικά εκείνος ο ψηλός άντρας…

0 Comments

Χαρίκλεια Βασιλείου: ΚΑΨΙΜΟ ΑΠΟ ΤΖΙΝΤΖΕΡ

 Τροπικές χώρες. Ένα ποταμάκι τρέχει στη ραχοκοκαλιά μου. Η ζέστη χτυπάει στον κρόταφο. Εδώ όλα κινούνται αργά ενώ η άπνοια κατακάθεται στον χωματόδρομο και οι λιγοστές σκέψεις των πολιτών αυτής…

0 Comments

Σοφία Ελευθερίου: Λευκή στολή καμαρωτή

Πρόσθεσε άλλη μια στρώση ζελέ στ' ατίθασα μαλλιά του μπροστά στον καθρέφτη και σκούπισε μ' ένα κομμάτι χαρτί τα σταγονίδια του ιδρώτα που κρύβονταν στο τούρκικο μουστάκι. Έξω ένας επίμονος…

0 Comments

Χαρούλα Βερίγου: Γάμος, και σιγά τ’ αυγά…

Είχαν ξεμακρύνει κακοκαιριές και νεροποντές του βίου της που κάθε άλλο παρά ανθόσπαρτος ήταν. Άλλες τις είχε πάρει ο Καλαμάς κι άλλες είχαν χαθεί με τους βοριάδες, αυτούς τους παγωμένους…

0 Comments

Νίκος Χαρτοματσίδης: Ζένια 1 (β συνέχεια)

2 Ιουλίου Σάββατο.   Η λέξη που θα περιέγραφε την μέρα είναι «νταβαντούρι»-δεν ξέρω τι σημαίνει ακριβώς, την έχω υποκλέψει(δεν φταίω που μιλούσαν επιδεικτικά δυνατά) από κάποιους φοιτητές από την…

0 Comments