Θοδωρής Πετρόπουλος: Τα φιλιά των χεριών μου
-Γυρεύω τον παλιό μου κήπο. …………………………………………… ώρα πολλή λαχανιασμένος. Γ. Σεφέρη. Ο γυρισμός του ξενιτεμένου (απόσπασμα) Γυρεύω τον παλιό μου κήπο τα δέντρα μου΄ρχονται ως τη μέση κι…
-Γυρεύω τον παλιό μου κήπο. …………………………………………… ώρα πολλή λαχανιασμένος. Γ. Σεφέρη. Ο γυρισμός του ξενιτεμένου (απόσπασμα) Γυρεύω τον παλιό μου κήπο τα δέντρα μου΄ρχονται ως τη μέση κι…
Δεν μου έχουν μείνει πολλά πράγματα από τον παππού. Ο ίδιος φρόντιζε να ξεφορτώνεται οτιδήποτε θεωρούσε περιττό ή του μνημόνευε συναισθηματικές πληγές. Ακόμα και την εύφημο μνεία για τα ανδραγαθήματά…
Δεν είμαι καμιά μηχανή παραγωγής θετικότητας. Έχω ένταση, έχω δυσαρέσκεια, έχω δυσθυμία, κάνω αρνητικές σκέψεις, θα τους έλεγε. Τώρα κοιτάει από το μπαλκόνι την πινακίδα που αναβοσβήνει στο ψαράδικο απέναντι,…
Διανύουμε δρόμους επιτάχυνσης. Σύντομα μηνύματα, συμπυκνωμένα, σχεδόν αγνώριστα. Μυρίζουν βιασύνη. Ντυμένα μόνο με σύμφωνα, διαγνώστηκαν με αφωνία. «Εξηγήστε μου το τκν, το τπτ και το μνμ». «Πώς είπατε; Σίγουρα δεν…
Κατά μήκος της περιφερειακής του Αιγάλεω απλώνεται ένας κόσμος στεγνός, αθέατος από την πόλη. Λιγοστά χορτάρια στο χρώμα του κάτουρου ξεφυτρώνουν από το σκασμένο χώμα δίπλα στην άσφαλτο και σε…
Αυτός ο καθρέφτης βρίσκεται εδώ κρεμασμένος από πριν αποκτήσω το σπίτι. Είναι όλο τοίχοι γύρω γύρω βαμμένοι λευκοί χωρίς τίποτ΄άλλο. Ό,τι κι αν προσπάθησα να βάλω: διακοσμητικά, ρολόγια, πίνακες,…
Ήταν λιγόυπνη και δούλευε καλύτερα τις νύχτες. Τότε που δεν χτυπούσαν πόρτες, ούτε τηλέφωνα και το παιδί είχε αποκοιμηθεί. Κατέβαινε στο υπόγειο με τις βιβλιοθήκες, άναβε όλα τα φώτα κι…
Στην αίθουσα του νηπιαγωγείου μας η μοκέτα είχε ανοιχτό καφετί χρώμα,…
Μεγάλο εμπορικό κέντρο της μόδας καλωσόριζε ολόφωτο τους επισκέπτες του. Πλήθος κόσμου ανεβοκατέβαινε τις κυλιόμενες σκάλες ανάμεσα τους κι εκείνη σε μια περιπλάνηση χωρίς πρόγραμμα ανώνυμη και άγνωστη μεταξύ αγνώστων.…
Επτά μέρες πάλευαν ο ουρανός και η γη για την απόλυτη κυριαρχία τους στον κόσμο των έμβιων όντων. Την έβδομη μέρα ο ουρανός έχασε το πρόσωπο του στα τοξικά σύννεφα…
Μπροστά πηγαίνουν οι συγγενείς με βήμα αργό. Τέσσερις άντρες με τις παλάμες τους ακουμπούν την κάσα, που στηρίζεται στους ώμους τους. Ακούγεται ένα σύρσιμο από τα βήματα. Με το χέρι…