ΤΟ ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΟ ΜΑΝΤΗΛΙ   Όλο έκλαιγε μέσα στον διάδρομο και έπνιγε τον ήχο μ’ ένα τσαλακωμένο μαντήλι. Της ζήτησα να μου εξηγήσει τον αριθμό των εποχών και κείνη έδειξε τα…

ΤΕΙΧΗ-ΤΟΙΧΟΙ-ΤΥΧΗ      Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη… Κ. Π. Καβάφης, Τείχη, 1896-1897   Το Εξαμίλιον τείχος (γνωστό και ως Ιουστινιάνειο τείχος)…

     ΚΟΝΚΙΣΤΑΔΟΡΟΙ           Παιδί αγαπούσα πολύ τη θάλασσα. Το λένε με κεφαλαία γράμματα οι παιδικές μου αταξίες. Δεν ήμουν πάνω από εφτά ή οχτώ χρονών που ένα όμορφο πρωινό…

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ MOY ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΗΡΩΑ.   Αγαπημένε μου ήρωα Δεν με γνωρίζεις, ούτε εγώ σε γνώριζα ως την στιγμή που σε ανακάλυψα μέσα στις σελίδες του βιβλίου, ζωντανεμένο με…

                                                           …

                                                  ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ                                                  …

            ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ            Το κάλεσμα που απεύθυναν οι τοπικοί άρχοντες της περιοχής,  για συμμετοχή μας σε πολιτιστική εκδήλωση, που επρόκειτο…

                                              Η ΧΡΥΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ                           Στη  μνήμη του…

  ΑΣΥΜΜΕΤΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ   Καυτό το νερό που τρέχει στην μπανιέρα και γεμίζει υδρατμούς τον ολόσωμο καθρέφτη της πόρτας.  Η Μαρία απλώνει το τρεμάμενο χέρι να δημιουργήσει ένα άνοιγμα, μετανιώνει,…

Του χρωστούσαν χάρη   Την βρήκε μόνη στο σπίτι. Την πλησίασε αποφασισμένος. Η ίδια διαισθάνθηκε κάτι μυστήριο  στις διαθέσεις του. Το πλησίασμα του ήταν κάπως υπερβολικό. Ένιωσε πως είχε υπερβεί…

  Η πόρτα   Πάει καιρός τώρα που έρχεται ξανάρχεται στα όνειρά μου εκείνη η σκουροπράσινη παλιά εξώθυρα με  το μπρούτζινο ρόπτρο σα να παραφυλάει και να βρίσκει κάθε φορά την…

ΝΕΡΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ!   Ο κυρ Αλέκος -έτσι τον φωνάζουν όλοι- κάθεται στην κεφαλή του τραπεζιού. Το τραπέζι γεμάτο με όλα του κόσμου τα καλά. Από το πρωί μαζεμένη όλη…