ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ, Δυο ποιήματα. Ελεύθερη απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου

Η Αχμάτοβα στην Ανατολή Στην Ανατολή, με τους διαφορετικούς ήχους, τις δυνατές μυρωδιές και εικόνες, σε μια πολιτεία πέτρινη και μακρινή, εκεί που μερικά χρόνια αργότερα θα έστελναν και τους…

0 Comments

ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ: Τα Χριστούγεννα ενός παιδιού στην Ουαλία. (Από τη συλλογή διηγημάτων “Το πορτραίτο του καλλιτέχνη ως νεαρού σκύλου”. Μετάφραση: Έφη Φρυδά. Εκδόσεις Ροές

Δώρο γιορτινό από το περιοδικό μας, ένα διήγημα του Ντύλαν Τόμας! Απολαυστικό και χορταστικό απ’ όλες τις απόψεις. Η μοναδική πένα του θα παρασύρει σε διάθεση γιορτινή ακόμα και κάποιους…

0 Comments

7 επιγράμματα για τα Χριστούγεννα από το Βιβλίο Α’ της Ελληνικής Ανθολογίας. Μετάφραση: Βασίλης Πανδής.

Α’ 37: ΣΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ   Σάλπιγγες, αστραπές! H γη τρέμει, αλλά σε μήτρα παρθενική κατέβηκες με άηχο το ίχνος.   *   Α’ 38: [ΣΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ]…

0 Comments

Επιγράμματα των ποιητών ΑΡΧΙΑ, ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΣ,  ΠΑΡΜΕΝΙΩΝΟΣ και ΛΕΩΝΙΔΑ ΤΟΥ ΤΑΡΑΝΤΙΝΟΥ. Μετάφραση Γεωργία Παπαδάκη

    ΑΡΧΙΑΣ 1 Παλατινή Ανθολογία VII,214 Ποτέ ξανά, δελφίνι μου, δεν θα τρομάξεις τα κοπάδια των ψαριών ορμώντας μες στης θάλασσας τα βάθη που παφλάζουν, ούτε χορεύοντας με του…

0 Comments

Miguel  Ángel Asturias (Ciudad de Guatemala, 1899 – Madrid 1974) – Βραβείο Λένιν Ειρήνης 1965 – Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας 1967, El espejo de Lida Sal Μτφρ. από τα ισπανικά: Ευμορφία Μαντζαβίνου.

Ο καθρέφτης της Λίδα Σαλ Τα ποτάμια στεγνώνουν, μένουν χωρίς ανάσα όταν βγει ο χειμώνας. Το απαλό γλίστρημα των ρευμάτων αντικαθιστά η απότομη σιωπή, η σιωπή της δίψας, η σιωπή…

0 Comments

Γιώργος Μεταξάς: Δημήτριος Γαλανός – ένας ευπατρίδης Αθηναίος

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ   ΓΑΛΑΝΟΣ  *     ένας  ευπατρίδης Αθηναίος  Εκεί που κάποτε ο Μένανδρος ο Σωτήρ, ο Ευκρατίδης κι ο Ηλιοκλής μιλώντας την δική σου γλώσσα διέδωσαν την γνώση την Ελληνική.…

0 Comments

Απόστολος Καλουδάς: Δέντρο.

Κοντεύει μία. Ούτε ξύπνιος ούτε κοιμισμένος. Γλαρώνει  αγκαλιά  με τα πολυδιαβασμένα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, μέρες που είναι. Ακούει μια φωνούλα σαν θρόισμα. Οι βελόνες του δέντρου, οι  κόκκινες και…

0 Comments

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης: Τα τελευταία μου κάλαντα

Τα τελευταία μου χριστουγεννιάτικα κάλαντα δεν μπόρεσα να τα πω. Μάταια περίμεναν πρωί πρωί οι φίλοι στην πλατεία. Ένας υψηλός πυρετός και μια λύπη έκαιγαν όλη νύχτα το μυαλό μου.…

0 Comments