Βερονίκη Δαλακούρα: Ερείπια πόλης
Στον τόπο που τελευταία επισκέπτομαι, τα γκρεμισμένα σπίτια ορθώνονται σιωπηλά την νύχτα. Ζητούν κήπους, κερδίζουν το χορτάρι, τα φυτά,…
Στον τόπο που τελευταία επισκέπτομαι, τα γκρεμισμένα σπίτια ορθώνονται σιωπηλά την νύχτα. Ζητούν κήπους, κερδίζουν το χορτάρι, τα φυτά,…
ΛΥΚΟΣ Ουρλιάζω τις λέξεις μου στο φεγγάρι στο χαρτί το μελάνι μόνο, φυλακισμένο. ΠΟΙΗΣΗ Μια πράξη διαρκής μονότονη χωρίς σημασία μπροστά σ’ ένα καθρέφτη μια παντομίμα ξεψυχά. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ…
Το κουτί Ο άγγελος της ιστορίας δεν κοιτάζει προς το παρελθόν. Ο άγγελος της ιστορίας έχει μάτια διεσταλμένα, και στόμα που χάσκει ανοιχτό και φτερά τεντωμένα, αλλά δεν κοιτάζει προς…
Πριν δυο χρόνια ο κύριος Γιώργος, ο πεθερός της φίλης μου της Ζωής, γιόρτασε τα 100 του χρόνια, έγινε ένας αιωνόβιος. Την ημέρα των γενεθλίων του, μετά τη γιορτή που του ετοίμασε όλη…
Τόσες φορές μες στο σκοτάδι το είχε αφηγηθεί στον εαυτό της πολύ αλλαγμένο. Στο τέλος, δεν πέθαινε το κοριτσάκι. Δεν ήταν ορφανό , είχε μητέρα. Το στελνε σε θελήματα και…
[Πάρτε τα όλα από μένα, αλλά αφήστε μου την Έκσταση] Έμιλυ Ντίκινσον(41) Πέθανε η Ζαν Μορό διαβάζει στην ηλεκτρονική ειδησεογραφία συγκλονισμένη. Η μεγάλη ντίβα του γαλλικού κινηματογράφου, η σαγηνευτική,…
Παιδιόθεν με απασχόλησαν ζωηρά οι έννοιες Χρόνος και Καιρός. Ιδίως τέτοιες μέρες που γιορτάζαμε την έλευση του νέου και τραγουδούσαμε περιχαρείς: «Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά…». Πότε…
Αδιάκριτε, πολυάσχολε, άταχτε γεροήλιε, Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο Μέσα από τα παράθυρα μπαίνεις με τόσο κόπο; Γιατί πρέπει οι σύζυγοι εραστές εσένα να υπακούνε; Σχολαστικέ, αυθάδη κακομοίρη, γιατί δε…
Χριστούγεννα όπως ήταν είναι Στην Αρχή Χριστούγεννα Δεν ξέρεις αν είναι καλά ή κακά αφού ακόμα δεν ξέρεις τι είναι Χριστούγεννα Χριστούγεννα είναι ένας κύριος με καπέλο και γυαλιά με…
Στο Παρίσι χιονίζει. Στο Παρίσι οι μεγάλες ξυλόσομπες πυρώνουν κατακόκκινες έξω απ’ τα καφέ. Στα τραπεζάκια άνθρωποι κουκουλωμένοι, με σηκωμένους τους γιακάδες, κρατούν ποτήρια γεμάτα γκρογκ αμερικέν, ενώ οι μικροί…
[…] Και προχωρούσε η νυχτιά, κι ο στόλος των Ελλήνων, καθόλου, πουθενά ρότα δεν έβαζε κρυφή στο πέλαγο για νά βγει.3 Όμως, μόλις…