ΕΛΕΝΗ ΛΙΝΤΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΠΑΛΙΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ «ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές»[1] Στον Γιώργο Ζουγανέλη Τ’ αδέλφια σου παίρνουν Τηλέφωνο στον αριθμό σου Που εγώ απαντώ Οι…
ΠΑΛΙΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ «ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές»[1] Στον Γιώργο Ζουγανέλη Τ’ αδέλφια σου παίρνουν Τηλέφωνο στον αριθμό σου Που εγώ απαντώ Οι…
Για λίγη αγάπη Φεύγει κι αυτή η μέρα στην απογευματινή κίνηση ξεθωριάζει για λίγη αγάπη που δεν φάνηκε ξοδεύτηκε στις οθόνες και τις αναμονές πάσης φύσεως κι έχει μια…
Θα μπω στο εορτολόγιο ως οσία - παρακαλώ και προκαλώ τους αρχιερείς- Ήδη σπαράσσομαι σε Τμήματα δημόσια, Στρέφω την παρειά για διπλό ράπισμα. Έχω μετανοήσει ειλικρινώς. Αλλά δεν πρόκειται ποτέ…
Άτιτλο Με πόσο φως ξεπληρώνεται ο θάνατος; Με τι θάνατο εξαργυρώνεται τόσο φως; Ωδή στην ασπρόμαυρη φωτογραφία Άσπρο βαθύ, της λύπης που μας γέννησε Μαύρο, βαφή των ματιών μας…
Είμαι παιδιόθεν αφοσιωμένος στην τέχνη της γραφής. Μόλις έμαθα και τα 24 γράμματα, άρχισα αμέσως να γράφω λογοτεχνία, καθώς ήταν η μόνη μοναχική ενασχόληση που δεν ενοχλούσε κανέναν: ούτε έκανε…
Η ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΤΙ Άγγελε της χιονοθύελλας και των μπλακάουτ, ξέρεις τα βατόμουρα, εκείνα τα ρουμπίνια, στον πράσινο κήπο του παππού μου; Ann Sexton Αν ήθελα να υπάρχει παράδεισος -και μετά…
Στη γωνία μιας κάμαρης ήταν ακουμπισμένο ένα ξίφος. Η ανοιχτόχρωμη, χαλύβδινη επιφάνεια της λεπίδας του, στο άγγιγμα των αχτίνων του ήλιου, έβγαζε μια λάμψη κοκκινωπή. Περήφανο το ξίφος κοίταξε ολόγυρα.…
Το αμπέλι μας το είχε φυτέψει και αναστήσει ο παππούς, ο πατέρας της μητέρας μας. Δεν ήταν μεγάλο, ήτανε όμως πολύ καρπερό. Είχε διαφόρων ειδών κλήματα, ροδίτες, μοσχάτα, κέρινα κ.ά.…
άσε με να βγω, είπε η Αλίκη στο σπίτι και το χέρι της έσπασε βίαια το παράθυρο ενώ το πόδι της κλωτσούσε την εξώπορτα η εξώπορτα τραντάχτηκε από τους μεντεσέδες…
Ας είμαστε ευχαριστημένοι με όσα κάναμε Από την υπέρτατη μοναξιά γεννήθηκε η αγάπη, όμως η αγάπη έχει τις πληγές της δημοκρατίας. Κι εγώ είτε υπάρχω είτε δεν υπάρχω, το ίδιο…
Γύρισε το βαρύ κλειδί στην κλειδαριά, έτσι απλά, όπως έκανε κάθε μέρα όταν κλείδωνε για να πάει στις δουλειές της, να φέρει νερό από την πηγή στη βάση του χωριού, κατηφορίζοντας…
Παιδικές συνήθειες Οι φίλοι μας χαθήκαν σε κάτι μακρινές αναμνήσεις Τα ποιήματά μας ξεχάστηκαν σε κάποιο συρτάρι Οι νύχτες μας μεγάλωσαν Οι αναπνοές μας λιγόστεψαν Τα όνειρά μας ξεθωριασμένα γράμματα…