Τήν 4η Ἰουλίου 2043, ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς γιορτῆς, ὁ ἀστυνόμος Μπίκας, ἀποσυρμένος ἐδῶ καί χρόνια ἀπό τήν ἐνεργό ὑπηρεσία, κλήθηκε ἀπό μιά παλιά συνάδελφό του γιά νά διερευνήσῃ τήν ὑπόθεση…
Μεταξύ Φυσικών Δυνάμεων Ανάμεσα σε μια μελέτη Θανάτου και μια μελέτη Έρωτα διαλέγω την πρώτη. Οι ασκούμενες δυνάμεις είναι πλέον γνώριμες. Η διάρκεια και στις δύο άγνωστη ωστόσο, το προσδόκιμο…
ενδοσκόπηση η βεβαιότητά μου αγνοεί ότι στερεί και στερείται — άσφαλτος νοτισμένη, την περπατώ και ολισθαίνω στην ευδαιμονία. η άγνοιά μου σφαίρα περιστρεφόμενη στον άμβωνά της σκοτώνει ό,τι ολισθαίνει…
Θα έρθει η Κατερίνα, όποια Κατερίνα θα έρθει η Τετάρτη, όποια Τετάρτη θα έρθουν όπου να ’ναι Όχι δεν γίνεται αντιληπτή αμέσως η αρχή ανοίγει το κενό πάντα με…
Ανήλικο φεγγάρι κοίταζε απ’ το παράθυρο τι κοίταζε έβλεπε τ’ άλλο πρωί παρέλαση μαθητική σαρανταποδαρούσα, ολόκληρη απ’ τον σημαιοφόρο ως τη δόξα έβλεπε να βυθίζεται στη μέση ηλικία…
ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ Τέλος, θα σηκωθούν τα τριαντάφυλλα να μας πυρπολήσουν. Αυτή θα ‘ναι η συντέλεια του κόσμου, τα τριαντάφυλλα. Δεν ήρθαν τελικά τα τριαντάφυλλα να μας πυρπολήσουν παρέμειναν ωχρές…
Κόντευε να βραδιάσει όταν πάρκαρα το αυτοκίνητο μου έξω απ’ το πατρικό μας σπίτι. Τα γκρίζα σύννεφα που απλώνονταν απ’ το πρωί στον χειμωνιάτικο ουρανό πύκνωσαν, βάρυναν και έφεραν μαζί…
Στον απέναντι τοίχο ημερολόγιο τοίχου υπάρχει τοίχος υπάρχει απέναντι λείπουν οι μέρες Καρέκλα γραφείου σε πιρουέτα ανάπηρου φωτιστικό γραφείου, μαύρο, διεστραμμένο λουστραρισμένη επιφάνεια, πάνω της, παράξενο φάκελος…
Περιέχω καφέ, κλαμπ σάντουιτς, χάπι, νερό απορώ κουζίνα στενή με περιέχει η ώρα τρέχει μαύρα ματάκια, αεικίνητα, με παρακολουθούν με αγωνία δυο κατσαρίδες στη γωνία Το παλιό νέον βουίζει…
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΩ Δὲν θέλω νὰ φιλοσοφῶ μέσα στὸ ποίημα Ἀλλὰ μονάχα νὰ αἰσθητοποιῶ τὸν κόσμο Γιὰ πράγματα ποὺ ἀπὸ τὴν φύση τους εἶναι ἁπλὰ Κι οἱ σκέψεις μας…
Τ’ ανύπαρκτου χρόνου τα υπαρκτά Αγρυπνώ με ήχους σιωπής στη νύχτα του αμετακίνητου χρόνου. Ροή νερών απόμακρου ποταμού εκεί και του ρολογιού της πόλης ψηλά στο λόφο που, βαριεστημένο,…
μια φορά κι ένα καιρό χωρίς ιμέιλ σκάιπ έξυπνα τηλέφωνα χωρίς καν υπερατλαντικές πτήσεις Άνοιξη 1952. Την ησυχία του πρωινού ξαφνιάζει το κουδούνισμα. Ζωηρό. Τρεις φορές. Τρέχω…
