Μαρώ Τριανταφύλλου: Η γειτόνισσα
Η γειτόνισσα Γυρνούσε από τη δουλειά κουρασμένη. Μέρα χειμωνιάτικη αλλά ζεστή με ένα ήλιο μεγάλο που σκορπούσε γενναιόδωρα φως πάνω από την ανήσυχη, κουρασμένη πόλη. Την είδε να έρχεται…
Η γειτόνισσα Γυρνούσε από τη δουλειά κουρασμένη. Μέρα χειμωνιάτικη αλλά ζεστή με ένα ήλιο μεγάλο που σκορπούσε γενναιόδωρα φως πάνω από την ανήσυχη, κουρασμένη πόλη. Την είδε να έρχεται…
Ένας περίπατος στο δάσος —Κάτω τα μολύβια! Η εντολή ήχησε τελεσίδικη. Ωστόσο δεν ήξερα σε τι με αφορούσε, γιατί εγώ χάραζα σ' ένα ξύλο γράμματα, μ' ένα λεπίδι,…
Ο θυρωρός Ξαπλωμένος στο κρεβάτι, ασφαλής μέσα στο μικρό του μεγαλείο, αφουγκραζόταν τις στάλες της βροχής να κάνουν γκέλα στη λαμαρίνα που σκέπαζε τον ακάλυπτο, έξω απ’ το παράθυρο της…
Μεταποίηση Κατακεκραγμένος Οδυρμός Κατακρεουργημένος Οναγός Κατακρημνισμένος Ολοφυρμός Καταγεγραμμένος Αναστεναγμός Καταζητούμενος Ονειρωδός Κατασπαταλημένος Θησαυρός Αποθησαυρισμένος Πλούτος Αποσκωρακισμένον Όνειδος Απονενοημένον Πόνημα Αποδελτιωμένον Ποίημα Καταπληξίας Ορυμαγδός Ασοφίας Πήμα (με ήττα, δύο ταυ…
Τα χρονικά δεν αναφέρουνε ποτέ εκείνον τον στενό φίλο τού Φερνάντο Πεσσόα, τον ποιητή των τριών στίχων που τα λέγανε όλα έναν πρώην ναυτικό με διάφορα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που κανείς…
Λέσχη ανάγνωσης Κάθε Πέμπτη απόγευμα από νωρίς τα παπούτσια φοράω στη λέσχη ανωνύμων αναγνώστρια ανάμεσα σε άλλους να βρεθώ τις πληγές τους να μεταλάβω τις δικές μου αντίδωρο να…
Η λευκή τριανταφυλλιά Τον έφεραν στο κελί μου. Τον κατηγόρησαν για ιεροσυλία. Για μέρες καθόταν αμίλητος , έτρωγε ελάχιστα και κοιμόταν καθισμένος στην ξύλινη καρέκλα. Δεν μου έριχνε ούτε…
Ένα ξερό κλαδί Ήταν μόλις έξι ετών και δεν την έπαιρναν ακόμα στα χωράφια. Ήταν η εποχή του θερισμού και έκανε πολύ ζέστη, στους όργους[1] ζεματούσε. Την άφηναν στο…
Σχ. 1 Υπάρχουν λοιπόν τρία είδη απαντήσεων σε ερωτήσεις· το ένα είναι η αναγκαία, το άλλο η ευγενική και το άλλο η περιττή. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που ρωτούσε…
Ο λεπτουργός Ο λεπτουργός, εξόριστος στον αμμώδη χρόνο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, τυραννιέται απ’ την διπλή του φύση. Είναι ένα ον με τιμή ανθρώπου και χρέος θεού. Με πόθο…
Βρίσκεις πάντα εκείνες τις Ρωγμές Οπότε η Λογική Πλημμυρίζει από Το Ανείπωτο, Η Λειτουργία Ανακόλουθη Καθίσταται Ευθυτενής, Συνάμα λοξή, Ευθυβόλως Άστοχη Τεθλασμένη η συντομοτέρα Γραμμή ανάμεσα σε δύο σημεία. Πάσχω…
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Η αρχή της ποίησης άνυδρο κλάμα έσω ευεξία γαργαλιστική ένα αόριστο πένθος για κάτι που δεν ξέρεις ένα βάρος στο στέρνο ένας κόμπος στο λαιμό…