Παυλίνα Παμπούδη: 11, Κυριακή ΙΑ΄ Λουκά, Προπατόρων

(το όνειρο)   Μετακινούσε πληθυσμούς ο θάνατος στα πεδινά μου Επιλήσμονες πρόγονοι Νεκροί των νεκρών μου Μελλούμενοι Απώλειες ξένες, μαζικές.   Στο βάθος καταβυθιζόταν μια κινούμενη οροσειρά.   Άξαφνα Νηνεμία.…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Κβαντική διολίσθηση

Κβαντική διολίσθηση   Έξω από τη φυσαλλίδα Λούζεσαι στο Φώς, Οι αποστάσεις φαίνονται μηδαμινές Χωρίς την συγγνωστή παραμόρφωση Τού εσωτερικού κάθε πομφόλυγος, Εκεί όπου το ορατό φως διαθλάται Άπειρες φορές…

0 Comments

Χαρούλα Βερίγου: Τα χέρια της και μια ραπτομηχανή

   «Είναι μεγάλο έξοδο μια ραπτομηχανή κι αν δεν μάθεις γρήγορα, να ξέρεις θα την πουλήσω κι εσύ θα πας παραδουλεύτρα όπου βρεθεί» έτσι είχε προειδοποιήσει η Ανεζίνα, την ανιψιά…

0 Comments

Αιμιλία Βλαχογιάννη: Μεταβολισμός, 1, 2

Μεταβολισμός I Αγαπώ όσους σταγόνα σταγόνα τον πόνο σμιλεύουν, στο λυκόφως οι προβολείς τους απαυγάζουν την άγρια θάλασσα, τη δική τους πληγή από αιχμή βράχου μη νιώσει ξεστρατισμένο πλοίο. Σέβομαι…

0 Comments

Κουρτ Βόννεγκατ: Γράμμα στο μέλλον. Μτφρ., Εισαγωγή: Έφη Φρυδά

Η επιστολή που ακολουθεί γράφτηκε από τον Κουρτ Βόννεγκατ (1922 – 2007) το 1988 για το περιοδικό TIME. Ο συλλογισμός του συγγραφέα καταλήγει σε επτά συμβουλές τις οποίες απευθύνει στους…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Εις το διηνεκές παρόν

Εις το διηνεκές παρόν   Εις το διηνεκές τότε Προσκολλήθηκες Εις το διηνεκές μέλλον Εξακριβώθηκε Το διηνεκές παρόν Εφιάλτης για Τους κολασμένους. * Όταν φεύγεις Οραματίσου Παράδεισο Με φωτεινά νερά…

0 Comments

Γιάννης Σ. Παπαδάτος: Ο πολυονόματος χρόνος

Ο  ΠΟΛΥΟΝΟΜΑΤΟΣ ΧΡΟΝΟΣ (ένα σατιρικό ποίημα) Σε λένε, πανδαμάτορα, σοφό, τιτάνα εσένα, πως σου πρέπει θρίαμβου παιάνας γιατρό, μικρό παιδί, πατέρα της αλήθειας σε καλοπιάνουν σε μια ώρα της βοήθειας.…

0 Comments

Νίκη Μισαηλίδη & Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου: Στίχοι πασπαλισμένοι με άχνη

Στο φως της νύχτας τα δώρα μου ανοίγω ελπίδας πνοή.   Διάφλογες φωταύγειες οι στιγμές είναι χρόνος. Κάλαντα, φωνές παιδικές, αγγελικές μες τις γειτονιές.   Ανθίζουν χρυσάνθεμα γιομάτα φως και…

0 Comments

Ζωή Κατσιαμπούρα: Το ιστορικό και το σύγχρονο

Ταξιδεύαμε για τη μικρή πόλη με το μεγάλο ιστορικό «φορτίο»  νιώθοντας κάπως, ελάχιστα, αλλά κάπως μίζερα κι αμήχανα, διότι το πιεστικό προηγούμενο διάστημα δεν είχαμε κατορθώσει να ξανακοιτάξουμε τα βιβλία…

0 Comments