Μαρία Βέρρου: Διασώστης ποίησης
Πόσους χαμούς μπορείς ν’ αντέξεις; Χαμός λέει στην πόλη Όρσκ. Τόνοι νερού κινδυνεύουν να πνίξουν χιλιάδες κατοίκους της, λόγω δημιουργίας ρήγματος σε φράγμα στα Ουράλια όρη, έλεγαν στις ειδήσεις, όπως…
Πόσους χαμούς μπορείς ν’ αντέξεις; Χαμός λέει στην πόλη Όρσκ. Τόνοι νερού κινδυνεύουν να πνίξουν χιλιάδες κατοίκους της, λόγω δημιουργίας ρήγματος σε φράγμα στα Ουράλια όρη, έλεγαν στις ειδήσεις, όπως…
ΑΓΑΠΗ Η κοιλιά μου μια τρύπα ολόγυρα τέφρα θα γεννήσω ένα τέρας που το λένε Αγάπη. Επειδή σ’ αγαπώ βουτώ στο λαγούμι του πόνου βυζαίνω ραγίσματα γεμίζει το στόμα…
ESTACIÓN INMOVIL - Ακίνητη εποχή Δεν θέλω να ξέρω ούτε να ονειρεύομαι. Ποιος μπορεί να μου μάθει να μην υπάρχω, Το ζην χωρίς να ζω; Πώς απλώνεται το νερό;…
Αφρός και τίποτα περισσότερο Δεν χαιρέτησε μπαίνοντας. Εγώ στεκόμουν και ακόνιζα στο δερμάτινο λουρί την καλύτερη από τις λεπίδες μου. Με το που τον αναγνώρισα με έπιασε τρεμούλα.…
IV Ο πληγωμένος χειρουργός ασκείται στο νυστέρι Κι επίμονα το άρρωστο το μέρος ανακρίνει' Νιώθουμε στου θεραπευτή το ματωμένο χέρι Την αιχμηρή συμπόνια του, που μοναχά εκείνη Του θερμοδιαγράμματος…
Τα κύματα Αληθεύει ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να διαρκέσει Ήταν Αύγουστος και οι διάφανοι σκορπιοί κάναν βόλτες στις κουζίνες του κόσμου Μετά το Ιφτάρ. Μια αλμυρή υγρασία μας…
Φέτος δε χρειάζεται να σταυρωθείς πάλι Εσύ Χριστέ μου. Άλλοι πολλοί σταυρώνονται πιο αθώοι κι από Σένα. Μικρά παιδιά από σφαίρα από πείνα κι από δίψα ο πόλεμος μ’ ανθρώπου…
Έρωτας Μεγάλη Βδομάδα Στην κατάνυξη της εκκλησίας Μεγάλη Βδομάδα στο ημίφως και στους ψαλμούς ξάφνου ένα μονάχα φωτόνιο σπιθίζει στο χρυσό των μαλλιών Σου φωτίζει το…
Πάντα επιστρέφεις στη θύμηση. Στη μυρωδιά από σβησμένο κερί. Μύρο και λουλούδια υπέκυψαν στο τραύμα. Χόρτα νωπά στο πάρκο ανακατεύονται με μαργαρίτες. Οι παπαρούνες άρχισαν ήδη να μαδούν ; Περιμένεις…
Ο Πόνος Είναι Ο Ιησούς Η εβδομάδα των Παθών όλο και πλησίαζε Όλοι ωστόσο ένιπταν τας χείρας τους Από τα Τέμπη ως την Γάζα Από την Μόσχα ως…
Τα ρούχα της Λαμπρής έφταναν στο σπίτι τη Μεγάλη Εβδομάδα. Τα έφερνε ο πατέρας απ’ τη Χώρα μαζί με τα υπόλοιπα πασχαλινά ψώνια. Αναγνώριζα αμέσως τη δική μου σακούλα,…
Tα βράδια τα δέντρα τραγουδούν. Mε τόσο φως έχουν μεθύσει. Kαι γίνονται τα κλαδιά φτερά και όλο ψηλώνουν σαν τους ίσκιους να δουν εκείνη την τραγωδία: πίσω απ’ το βουνό…