Ξανθή Μηλίγκου: τρία ποιήματα
Με μια ανεπαίσθητη κίνηση ο κόσμος της αναποδογύρισε Ίσα που πρόλαβε να ανοιγοκλείσει τα μάτια Ήσυχα έγινε μια γαλάζια σκόνη Η παράσταση είχε τελειώσει Οι συγγενείς άφησαν μερικά λόγια και…
Με μια ανεπαίσθητη κίνηση ο κόσμος της αναποδογύρισε Ίσα που πρόλαβε να ανοιγοκλείσει τα μάτια Ήσυχα έγινε μια γαλάζια σκόνη Η παράσταση είχε τελειώσει Οι συγγενείς άφησαν μερικά λόγια και…
Ο Αχιλλέας ήρθε κρυφά στην Ασία Στον Ιαξάρτη ποταμό να κολυμπήσω ζήτησα, πλάι στο άγαλμα που γέρνει ολόσωμο σε κοίτη ασημένια. Τη φτέρνα που σηκώνεται να ανασάνει κάθε τόσο,…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Πόσο μικρός ο νους σε τέτοιο τοπίο. * Κανείς δεν κοιτάζει…
Ωμή κατεργασία σάρκας Απαγορευόταν διά ροπάλου η κατανάλωση κόκκινου επεξεργασμένου κρέατος. Μπέικον, ζαμπόν, μορταδέλας. Έτσι συντόμευε τη ζωή μου ο δικός σου έρωτας που περνούσε από το στομάχι. Σίγουρα δεν…
Περπατάει σκυφτά Να μην πληγώσει κι άλλο Αυτή την κόκκινη πανσέληνο Πόσο καλό το φεγγάρι Κάθε φορά Που μια γυναίκα με λευκά μαλλιά Θυμάται περασμένα όνειρα, ένα ξεχασμένο λικέρ, μια…
Η Αγιά-Σωτήρα Χωροχρονική ολοκλήρωση Άπειρον Μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε αλλιώς. Αρκεί να συνηθίσουμε. Χωρίς σώμα είναι όλα απλούστερα. Με τη δύναμη τής σκέψης Άλογα καλπάζουν Χωρίς χαλινό. Νόμοι τού…
Κι όμως ξεκίνησα απ’ το νερό. Χάνοντας λίγο - λίγο Τα βράγχια μου, τα λέπια μου Και τα φτερά Τις ύποπτες κεραίες, τις φολίδες Το μισό μου τρίχωμα Τ’ αγκάθια…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Ό,τι γράφει η νύχτα η μέρα δεν το αντέχει κάπου αλλού κοιτάζει. …
Πέτρα από βαμβάκι Δεν υπάρχει σκληρότητα απόλυτη. Στην αντοχή υλικών Και στο ανθρώπινο μυαλό Τυφλό σημείο διαπιστώνεται Ως εκ τού αποτελέσματος. Εκεί ακριβώς εμφιλοχωρεί Το λεγόμενο Τυχαίο Ή μια…
Υπάρχουν νύχτες που το φεγγάρι βλέπει όσα εμείς κρύβουμε: τους πόνους, τις απώλειες, την αδικία. Δεν μιλά. Μας διδάσκει τη σιωπή. Μέσα στο ξανθό του φως θυμάται όσα οι άνθρωποι…
Μπερδεμένος Παίζω με τα δάχτυλά μου, μπερδεύω νότες και μαλλιά Μικρές αθανασίες και λαμπερές παρουσίες Που γυρεύουν εξηγήσεις για τις χαμένες ευκαιρίες Αυτών που δεν πετάνε ψηλά ούτε τραγουδάνε Μονάχα ψιθυρίζουν…
Όχι, δεν θα εκθέσω τις ρίζες μου σαν τα απερίσκεπτα μπαομπάμπ μ΄ αναστατώνει αυτή η ανάστροφη αίσθηση. Στη σιωπή του σκότους θροϊζει η ευλογία, εκεί νανουρίζεται το αφανέρωτο νάμα, η…