Θανάσης Τριανταφύλλου – ένα ποίημα
ΙΚΕΣΙΑ Όμως, ο χρόνος τρέχει, κυλάει και κυλάει, χωρίς να έχει λησμονήσει καν την αίσθηση αυτού που λέμε αιωνιότητα. Περήφανη και πλήρης έπαρσης αυτή, και με ψηλά τη μύτη…
ΙΚΕΣΙΑ Όμως, ο χρόνος τρέχει, κυλάει και κυλάει, χωρίς να έχει λησμονήσει καν την αίσθηση αυτού που λέμε αιωνιότητα. Περήφανη και πλήρης έπαρσης αυτή, και με ψηλά τη μύτη…
Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ Όπως ανοίγουν οι σελίδες στην αγκαλιά μου κρύβεται ο Βιζυηνός αληθώς κοιμήσας τον Πασχάλην βαθέως όταν οι πόρτες του λεωφορείου ανοίγουν στη στάση Κίκιζα το κεφάλι μου…
Η ΚΟΤΣΙΔΑ Καθώς γλιστρούσε πάνω στο λεπτό φόρεμα για να πέσει μαλακά στο πάτωμα σκεφτόταν την δίδυμη αδελφή της να πονάει στον χωρισμό και πώς θα απομείνει μόνη εκεί…
ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΓΗ Σ’ αυτόν τον κήπο, αιώρες, αλυσοδεμένες κι ένα μηχανικό αηδόνι που χρήζει επισκευής. Το συντριβάνι, με ψεύτικα χρυσόψαρα, ν’ αποτραπούν τα σαρκοβόρα πτηνά και τα παρτέρια με…
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ‘ΑΛΛΟΣ’ ΤΟΥ ΡΕΜΠΩ Λίγα γαλλικά έμαθα στο σχολείο τα ξέχασα και αυτά. Τώρα δεν μπορώ πια να καταλάβω αν ο Ρεμπώ λέει «εγώ είμαι ένας…
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΚΟΥΠΑ Δεν κλαίω γιατί πέθανες, Ούτε για τον τρόπο που πέθανες, Ή για το πόσο σύντομα γίναν όλα, Σαν εφιάλτης μεσημεριανού ύπνου, Ένα παράθυρο που ανοίγει, Μια κουρτίνα…
Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΩΜΑΤΟΣ Φούντωσε το χορτάρι, το πρόσωπο του κοιμισμένου δεν φαίνεται πια ούτε το σώμα του, έτσι όπως χτενίζει ο αέρας τα άτακτα μαλλιά του κάμπου· σαν…
ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ Δακρυσμένη μου θάλασσα σκάς το νεράκι σου στη μαύρη ακτή κι εκείνη ολολύζει εξόντωση, είναι η λέξη όλεθρος και χειρ η απολύουσα Τα χελιδόνια δεν…
ΟΙ ΣΥΡΜΟΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Οι συρμοί του μέλλοντος Ὁπλισμένο σκυρόδεμα τῶν Ἑλλήνων τὸ ὄνειρο τοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἡ κλῆσις… Γιάννης Κονδυλόπουλος, Δασείας απόλογοι, 2016 Γεμάτο άθλους κι ιστορίες μαγικές:…
ΧΑΣΜΑ Συνήθισες να επαινείς την εποχή σου αληθινή όχι επινοημένη, βαθιά πολιτική, με αγώνες που σου ανάβανε τα αίματα και σχέσεις συναισθηματικές. -Φίλε, τί έζησες! Συνήθισες να επικρίνεις…
EL SUENO Άκουσε τώρα μια ιστορία μέσα στο όνειρο∙ φερμένοι οι άνεμοι από τα ανατολικά μας χαϊδεύουν τ’ αυτιά όσο καθόμαστε κατάχαμα μπροστά στη Σκηνή των Αντιιμπεριαλιστών μέσα στο…
ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΕΝΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Αλήθεια βράχε μου; Πελεκήθηκες κι εσύ απ' τον άγνωστο σμιλευτή του κόσμου; Ούτε κι αυτός ήξερε τι θα γεννήσει η τέχνη του. Την τέχνη, που του…