Αριστούλα Δάλλη: δυο ποιήματα

ΔΙΔΥΜΕΣ . Το χάραμα μουντό κρανίου τόπος για μελλοθάνατους. Κουκουλοφόροι μισαλλόδοξοι εκτελεστές ντυμένοι στα χρώματα του θανάτου με μίσος ακονίζουν μαχαίρια Μα αυτή, μητριαρχική γυναίκα αρχέγονη ουσία του  πνεύματος σε…

0 Comments

Μένη Πουρνή: δυο ποιήματα

  1 Ευλογημένο στους αιώνες των αιώνων το όνομά σου! Πράσινο βαθύ, υποτακτικό το βλέμμα σου. Μαλάσσει πόνους και την φυματίωση της ίριδας. Καταπραΰνει την αυτοχειρία του νερού, καθώς γίνεται…

0 Comments

Γιωργος Γάββαρης: ένα ποίημα

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ  ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ * ************************************** Ψιθυρίζουν το Κύκνειο άσμα την εποχή των Κομνηνών και των Παλαιολόγων αργότερα. Οι θρόνοι έγιναν καρέκλες απλές με λεπτό αστράγαλο. Βυζάντιο. Μια υπόσταση αδύνατη σκύβει σαν…

0 Comments

Βάσω Καρακώστα : ένα ποίημα

ΙΟΥΛΙΟΣ   Συνώνυμοι; Αντώνυμοι; Ποιος δίνει ετούτο το ρυθμό στων χαρακτηρισμών τις σωμασκίες; Το χωραφάκι αυτό απέναντι απ' το παράθυρό μου σφίγγει τα δεμάτια του μες στη χρυσή αγκαλιά του.…

0 Comments

Θεοδώρα Δέδε: ένα ποίημα

Μια σταγόνα  παιδιού... Πάντα, πάντα, πάντα!.... Αναζητώ και τιμώ,  πάντα, πάντα, πάντα!... Τη ρίζα τού ανθρώπου... Πάντα, την αναζητώ,  την βρίσκω και την τιμώ!... Αυτήν, που θα βλαστήσει και θα…

0 Comments

Νάνση Εξάρχου: δυο ποιήματα

 Κυκλαδικά ειδώλια   Χέρια σταυρωμένα κάτω απο το στήθος. Γυναίκες ακέφαλες, Δίχως  να βλέπουν Ούτε ν´ ακούν. Αναπνέουν   μόνο και Στέκονται Ακίνητες Στον χρόνο Νησιώτισες που Επικοινωνούν Σιωπηλά κι αέρινα…

0 Comments