Συνομιλία με τον Ελύτη   -Ποίηση και εφηβεία  Βίοι παράλληλοι    -Είμαι νέος Είσαι ποιητής   -Σου μοιάζω Μου μοιάζεις    -Επειδή νέος είσαι και συ Φωτιά βάζεις με τις…

  ΕΝΑ ΚΥΝΗΓΙ Το ξέρω πως ο καιρός είναι πολύτιμος. Πως τα λουλούδια και ο έρωτας κρύβουν πίσω τους δίχτυα απλωμένα σαν τις αράχνες. Το παράδειγμα, όμως, του Οδυσσέα δεν…

ΣΚΗΝΗ ΠΑΣ Ο ΒΙΟΣ   Ἂν μοιάζει, καθὼς λέγαν οἱ παλιοί,  σκηνὴ θεάτρου  ὁ βίος, κι ἂν εἴμαστε, ὅλοι οἱ ἄμοιροι θνητοί, καὶ θεατὲς καὶ  ἠθοποιοὶ σ’ ἕνα παγκόσμιο θέαμα,…

ΤΟ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ   Λείπεις, κολυμπάω σα χρυσόψαρο στην πόλη, η γυάλα μου γεμίζει με βροχή, βραδιάζει, σα νύχτα που περίσσεψε, σκεπάζεις τις υγρές μου λέξεις.   ΓΡΑΦΗ   Ξεχύνονται απ’…

                                                          Μεγαλειώδες…

ΣΠΟΥΔΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ “να που μ’ αρέσει κι αυτό το βουβάλι του μακεδονίτικου κάμπου, τόσο υπομονετικό  τόσο αβίαστο, σαν να το ξέρει πως δε φτάνει κανείς πουθενά” Γιώργος Σεφέρης, Ωραίο φθινοπωρινό…

Blue Bungalow   Τον κατέβαζαν σε πυκνοδομημένο πλαίσιο, χωρίς βάθος, καθώς ο Αλόνσος Κιχάδας, πάνω απ’ το τζάκι του σκυφτός, μα αυτοκρατορικός, με γενειάδα, καλοχτενισιά και το μακρύ κοντάρι σκάρωνε…

I Έτσι κάθε καλοκαίρι, όλο και πιο μασημένοι από το χρόνο μα αναπόσπαστοι. Όλο και πιο βαθιά να θρέφει μες τα σπλάχνα μας το απέριττο, το λιγοστό, το αυτάρκες.  …

ΔΙΗΓΗΜΑ 70   Με τη δολοφονία του καλοκαιριού στο πλακόστρωτο αυλής από ξερά φύλλα Φθινοπώρου βούλιαγμα νησιών ψυχής από την απρόσμενη φυγή μπήγοντας μαχαίρι σε αρμούς ζωής ξεφεύγοντας χώρες θλίψης…

Πυξίδα από μάλαμα   Στις πληγές που μου αφήσαν στα πέλματα παλιοί έρωτες δυο φτερά έχουν φυτρώσει Δεν τα βλέπει ο καθένας Φανερώνονται μόνο σ' εκείνον που νιώθει τ' αόρατα…

 Ψυχή I Γι’ αυτό το έσω είναι θέλω να με θες Γι’ αυτό που ήμουνα, που είμαι, που θα γίνω Τα εσωτερικά τοπία μου να δεις και ν’ αγαπήσεις Αφού…