Νίκος Κωσταγιόλας: ένα ποίημα
ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ουδέν κρυπτόν εκεί – κατάχαμα – τους βρήκαν τεφρωμένους και γύψο χύσαν στα σφιγμένα μέλη να σαρκωθεί ο σπάνιος σπαραγμός τους Ο ένας – είπαν – θα’…
ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ουδέν κρυπτόν εκεί – κατάχαμα – τους βρήκαν τεφρωμένους και γύψο χύσαν στα σφιγμένα μέλη να σαρκωθεί ο σπάνιος σπαραγμός τους Ο ένας – είπαν – θα’…
X Με βύζαινε ο ύπνος, λιγόστευα, αραίωνα Ήταν οδύνη, ήταν ηδονή, ήταν Αυτό που πύκνωνε έξω τον άπειρο χρόνο- Άκουγα κάτι σαν λαχάνιασμα, ποιος ανηφόριζε; Θυμήθηκα: ο ταχυδρόμος Κάθιδρως,…
ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ Το Βυζάντιο είναι η δεύτερη Ρώμη και τρίτη δεν θα υπάρξει. Τετράγωνο πλέει το τετράποδο με φορτωμένη βιβλία τη ράχη κι έξω απ’ το παράθυρο ο…
I Ταξίδια δύο τετραγώνων. Με πλοηγούς σκυλιά μικρά-μεγάλα. Βλέμμα αλαφιασμένο σ΄ έρημους δρόμους-εκθετήρια αυτοκινήτων. Καθένας…
Διαβάτη ἀμερόληπτε Διαβάτη ἀμερόληπτε, τώρα ποὺ ἐσὺ περνᾶς ἀπὸ μπροστά μου, σταμάτησε καὶ ἄναψέ μου, μιὰ σταλιά, τοῦ μισεμοῦ τὸ φῶς. Μὰ μὴν ξεγελαστῇς καὶ πεῖς ὅτι τὸ φῶς…
ΔΩΡΕΑ ΠΡΟΣΩΠΟΥ Δίπλωσε τα χείλη με προσοχή σα να ’ταν γυαλικά αξίας Δυο ποτηράκια εύθραυστα και τα παρέδωσε στο μαέστρο που διηύθυνε την παιδική χορωδία. Στο λαγωνικό που γεννήθηκε φερμάροντας…
νέα ΠΡΕΒΕΖΑ Ζωή είναι τα όμορφα, τα περιστέρια που πετούνε σ’ ασβεστωμένες μάντρες, στις αυλές με χρώματα πολλά και δέντρα· ζωή τα δροσερά κορίτσια που όμορφα γελούνε στα…
ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟ Δεν θα πεθάνεις ούτε απόψε Το ξέρεις Έχουμε πολλά να δούμε και να πούμε Αξόδευτα λόγια και φιλιά μετέωρα Βλεφαρίδες οστράκων μας διαφυλάττουν Στερεώματα μαρτυρούν το αχώρητο Ω,…
REQUIEM Ι. Για το Αγόρι Ξεχύθηκαν από κατοπτρισμένα ύψη ρεύματα υδάτινα χτυπώντας ανοιγμένα στήθια. Ζητούν να μας συντρίψουν. Βρυχήθηκαν μαύρα σύννεφα καταιγίδας παράλογης. Μας κεραύνωσαν. Σείστηκαν πλάκες κάτω…
ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ... Κλείνω τα φυλλωσσιές των δέντρων- σαν κουρτίνες απόγευμα- να σκοτεινιάσει γρήγορα Ώρα να μαζευτούμε σπίτι προτού ξεκινήσουν οι προγραφές Τη μέρα ο εγκλεισμός είναι μαρτύριο το φάντασμα αγριεμένο κυνηγάει…