Μάρθα Ζιώγα: ένα ποίημα

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΙΝΟ ΑΠΟΓΟΝΟ                                                  Απόγονέ μου  μακρινέ αυτό το γράμμα είναι για  σένα   Αυτό το ποίημα.   Τα χρόνια που έζησα σ’αυτή τη γη έχουν περάσει.  …

0 Comments

Αλεξανδρα Ζερβού: ένα ποίημα

ΧΡΥΣΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ*  Λιγόλογη και μετρημένη  και μ΄ένα τεντωμένο δάχτυλο που ακύρωνε τις φράσεις της, επί δεκαετίες  ενηλικιωνόταν. Κόσμια και σιγανή, συμπύκνωνε το βιογραφικό της σε μια μοναδική  παράγραφο κι ας είχε …

0 Comments

Σταμάτης Πολενάκης: ποιήματα

Αν επιστρέψεις κάποτε στην πόλη της Βόννης κάποια μέρα της άνοιξης κάτω από τον ίσκιο της καστανιάς σκέψου τη ραχιτική Μαργκαρέτε που διαλύθηκε μέσα σε μαύρες στήλες καπνού/ τον Γιοχάννες Μπραμς…

0 Comments

Γιάννης Κονδυλόπουλος: ένα ποίημα

Yucca gloriosa   Μετακομίζοντας μας χάρισες τη γιούκα που κοσμούσε το μπαλκόνι σου.   Φυτό ανθεκτικό·  ιδανικό για χώρους εξωτερικούς· εξίσου απειλητικό και αδιάφορο –όπως οι περισσότεροι τριγύρω· άγκυρα τόσο…

0 Comments

Καίτη Παυλή: Δυο ποιήματα

Ξημέρωμα στην Ιντλίμπ   Τόσος σωρευμένος πόνος Σε ερείπια πόλεων οδύνη τόση Κραυγές, οιμωγές, θάνατος Και πατημασιές πολέμου πάλι;   Ξύπνησα με φοβερές βροντές και λάμψεις Κι άκουσα του παιδιού…

0 Comments