Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα
ΕΡΜΙΟΝΗ Η μητέρα μου δεν αγαπούσε την ανάγνωση, ούτε τις ιστορίες. Από τα πέντε μου, έμαθα μόνη μου να τις διαβάζω , να τις αλλάζω, αν δεν μ΄ άρεσαν. Μου…
ΕΡΜΙΟΝΗ Η μητέρα μου δεν αγαπούσε την ανάγνωση, ούτε τις ιστορίες. Από τα πέντε μου, έμαθα μόνη μου να τις διαβάζω , να τις αλλάζω, αν δεν μ΄ άρεσαν. Μου…
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ Το πλέον οικείο πρόσωπο για τους ανθρώπους είναι αυτό της Θεοτόκου, της Παρθένου Μαρίας, της Κυρίας των Αγγέλων, της Παναγίας μας. Οι άνθρωποι, όχι μόνο οι…
Δύσκολες σκέψεις Το τίποτα δεν είναι απλώς η απουσία του κάτι το άπειρο δεν είναι απλώς το παραπάνω απ’ το ασύλληπτα πολύ το κενό δεν είναι μόνο ο χώρος που…
Ι μια πέτρα έπεσε μα δεν θυμάται ήτανε από λιθοβολισμό, από οικοδομή, από παιδάκι; Σε ακατοίκητο πλανήτη, στο φεγγάρι ή στη θάλασσα; Δεν ξέρει Η θάλασσα πάντως αναπαράγει…
Η ΚΙΒΩΤΟΣ Θα 'θελα η λύση να ήταν αυτή: Να τέλειωνε εδώ η χλαλοή, να κατακάθιζε η σκόνη που σηκώθηκε στο φευγιό μου. Θα 'βαζα τα μικρά μου πέδιλα δίπλα…
ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς…
Αποστάσεις Χρωμάτων Καθόταν ο άντρας με τα άσπρα μαλλιά και κάπνιζε τσιγάρο γύρω από το λευκό του τραπεζιού. Απέναντι, ο μικρός κρατούσε κάτι στα χέρια και μιλούσε μόνος. Τα…
Του καλοκαιριού Γεμάτο το πανέρι κίτρινα πορτοκάλια Ελιές και ζουμερά σταφύλια Γέρνει η πατρίδα κατηφορίζοντας στη θάλασσα Στο δρόμο ξερικές συκιές φορτωμένες μέλι Στους πάγκους κόκκινα καρπούζια. Γυμνά…
(...) η ιστορία (το ξύπνημα) 3: Τότε κινήθηκα οριζόντια και κάθετα, ταχτοποιώντας. Τα πιάτα στην πιατοθήκη, τα βιβλία στην βιβλιοθήκη, τα μυστικά στις ρωγμές, τα παιδιά στον Καιάδα, τα του…
Κάθε σώμα κάπου ανήκει Kάθε σώμα κάπου ανήκει κάθε δέντρο μέρος από τοπίο ρίζα και ομφάλιος λώρος ο ιερός σπόγγος της μνήμης το παιδικό μάτι καθρέφτης στου μυαλού μας το…
Covid 19 Ανεστάλησαν τα όνειρα. Ερμητικά κλειστές σε συστροφή οι αγκαλιές, αδυνατούν ν’ ανθίσουν και το ποθούμενο να περικλείσουν. Γυμνώθηκαν από συναίσθημα τα αποστειρωμένα χέρια, πιστοί κι…
Η προφητεία του αετού “ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας, στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό” Κ. Π. Καβάφης, “Στην εκκλησία” O καβαλάρης που καμάκωσε τον…