Δημήτρης Γαβαλάς: Δυο ποιήματα  

Ονειρικό                         Ι Ηλιοστάλαγμα φωτεινά νερά έμψυχες ομορφιές σχεδόν γυμνές παιχνιδίζουν.   Έσβησαν.   ΙΙ Ποτάμι ξεχειλισμένο νερά στους δρόμους περιγελάνε τα έργα των ανθρώπων.   Πάνε πέταξαν κιόλας μακριά.…

0 Comments

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα      

Η ζυγαριά και η  τράπουλα Στην πύλη του Παράδεισου,  Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο.  Γελώντας καλοκάγαθα, Εκείνος κατένευσε ν’ ανταποδώσει τη φιλοξενία, να τον δεχτεί για να συγκατοικήσουν,  ώς και να…

0 Comments

Φάνης Κωστόπουλος: Ένα ποίημα

ΜΝΗΜΗ                         Σκύβω στης Μνήμης τα νερά τα διάφανα                   εκεί που η μορφή σου δεν μπορεί να μου ξεφύγει.                                  Το βλέμμα σου ακτίνα λέιζερ                             διαπερνά τη μνήμη…

0 Comments

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος: Ένα ποίημα

ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Κάποιες στιγμές περνούν και φεύγουν χωρίς να χάνονται, ακουμπώντας πάνω μας, περνούν μέσα μας. Υπνωτίζουν τη μέρα. Τη νύχτα κρύβονται στο κρεβάτι λοιδορώντας τα όνειρα ή πάλι σαρκάζουν…

0 Comments

Θανάσης Τριανταφύλλου: Πυργοδεσπότης Ιούνης, μετά την Άνοιξη της πίκρας μας

 Μπαίνοντας ο Ιούνης είτε «πυργοδεσπότη αριθμό Ιούνη» [1] τον πεις, είτε «αγριεμένο σύνολο Ιούνη» [2], είτε τον αποκαλέσεις, προσφωνώντας τον, «Ιούνη αδέρφι από το πέλαγο» [3] όπως τον λέει σε…

0 Comments

Μαρία Γερογιάννη: Ένα ποίημα  

ΑΡΜΟΝΙΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ Εκπληκτικό το θέαμα Το έβλεπες στα μάτια των περισσοτέρων. Τάφρος βάθους πολλών μέτρων τροποποιήθηκε. ΄Ενα κλουβί για το λιοντάρι. Κατακαλόκαιρο, ω! του θαύματος, ένας ανεμιστήρας στη γωνία…

0 Comments

Βαγγέλης Δρόσος: Ένα ποίημα  

Παντομίμα Τα παιδιά ακροπατούν Ισορροπούν με τσακίσματα Στην τεντωμένη μελωδική γραμμή Ανοίγουν τα φτερά τους Με ελπίδα Μήπως χωρέσουν μέσα τους Όλο τον κόσμο   Παρακολουθώ από κάποια απόσταση Λαθραίος…

0 Comments