Σαν σήμερα γεννήθηκε ο μεγάλος Γιάννης Ρίτσος… Να ένα μικρό του ποίημα (εξ όνυχος τον λέοντα): Ο  Ω Ρ Α Ι Ο Σ  Δ Ρ Α Π Ε Τ Η Σ

Φτηνό το φως, φτηνά μαγαζιά, φτηνότερα λόγια. Άλλοι έφυγαν, άλλοι κοιμούνται, άλλοι πεθάνανε. Κι αυτοί κι εκείνοι το ίδιο γερνάνε. Εσύ αρνήθηκες τον γενικό κανόνα. Άφησες πλαγιασμένο στο κρεβάτι σου…

0 Comments

Παυλίνα Παμπούδη: Μάης;

Και πού λοιπόν ο Μάης φέτος πού τα στεφάνια του;   Ανθίζουν αναφυλαξίες, τρόμοι, αλλεργίες, εξανθήματα θάλλει η θλίψη διακλαδίζονται αναρριχώμενα παράσιτα μελαγχολίας, ανασφάλειας   Φήμες κυκλοφορούν: ήρθε ο Μάης…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Της Πανδημίας

Μάσκες,     φορεμένες πάνω σε άλλες                                        μάσκες, πασχίζουν να κρατήσουν την ανάσα.                                      Άνθρωποι,          περπατούν ρομποτικά,          σε δρόμους άγνωστους. Τρένα,           φορτωμένα ελπίδες,            στέκουν ακίνητα,                   …

0 Comments