Νάσα Παταπίου Ένα ποίημα
ΕΡΩΣ ΓΛΥΚΥΠΙΚΡΟΝ ΑΜΑΧΑΝΟΝ ΟΡΠΕΤΟΝ Καθόμουν μόνη Μόνη Και σκεφτόμουν τον έρωτα Τη μόνη αλήθεια Στον επάνω Και στον κάτω κόσμο Κι έφευγα μες στο χρόνο Και πορευόμουν Προς την…
ΕΡΩΣ ΓΛΥΚΥΠΙΚΡΟΝ ΑΜΑΧΑΝΟΝ ΟΡΠΕΤΟΝ Καθόμουν μόνη Μόνη Και σκεφτόμουν τον έρωτα Τη μόνη αλήθεια Στον επάνω Και στον κάτω κόσμο Κι έφευγα μες στο χρόνο Και πορευόμουν Προς την…
(αποσπάσματα) -άφηναν όλα πίσω μια τόσο δα λακκούβα και μέσα σ’ αυτήν βρώμικα νερά φύλλα έπεφταν επάνω και μικρά ζουζούνια κολυμπούσαν όλος ο κόσμος μια μουσική ένα γέλιο ένα…
Εκεί που βυθίστηκα για να σε βρω έχει χαθεί πια το ον κι άλαλος ο προφήτης της καρδιάς μου. Είσαι σε μια μορφή απόλυτη απρόσιτη και στη ζωή την ίδια,…
ΤΟΠΙΟ Κανείς δεν καθόταν δίπλα του. Μόνος για πάντα στον απέραντο χρόνο έβλεπε το δίδυμο άστρο να πλέει ακυβέρνητο κάτω από το Άλφα του Κενταύρου. Μαγεμένος όπως παλιά…
ΜΥΓΑ Κομμάτια των ματιών της ο φακός Βλέπει το ’να σκοτάδι, τ’ άλλο φως Στο ’να κομμάτι χώμα Στ’ άλλο ουρανός Εκεί παραφρονεί και γίνεται οίστρος ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ…
ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ Επιτέλους κάποιος πρέπει να θρηνήσει τη χρεωκοπία του έρωτα. Δέκα χρόνια έχω που το λέω κι όλο δεν προλαβαίνω. Επίσης κάποιος πρέπει ν’ απαντήσει: Τελικά πώς…
Ύστερα από καιρό πολύ, -πόσες δεκαετίες;- και πάλι τον συνάντησες. Έμοιαζε με παιδί κλαμένο που το χαϊδεύεις βιαστικά και το στέλνεις να παίξει, μη σε καθυστερήσει στη δουλειά. …
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ Οι λέξεις καμιά φορά αυθαδιάζουν. Ειδικά το πρωί μέσα στο γκρίζο και με την υγρασία να σου τρυπά το δέρμα. Προσπαθείς να τις βάλλεις σ΄ένα κήπο ευφρόσυνο γεμάτο…
ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Πῶς νά μιλήσω με τά δένδρα τή γλῶσσα τῆς ὑπομονῆς ἐγώ, πού δέν ὑπέμεινα μήτε γιά ἕνα καλοκαίρι τόν δίκαιο ρυθμό τοῦ οὐρανοῦ; …
Όταν η άφιξη μιας εποχής Όταν η άφιξη μιας εποχής αναγγέλλεται με κρίνων σάλπισμα το γνωρίζεις πρώτα απ΄τα πουλιά το αλάθητο της φύσης, φτερούγισμα της αλλαγής κι όταν οι…
ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΑΠΛΟ Σούρουπο μπήκε και πάλι στο σταθμό σκυφτός απ’ των αποσκευών της ζωής το βάρος. Έβγαλε εισιτήριο απλό κι αγκομαχώντας ήρθε στην πλατφόρμα. Όσα μαζί του κουβαλά - κι…