Είμαι ο υιός αλλά με αποκαλούν πρωτόπλαστο Υποδύομαι τον ανίδεο βέβαια Ήθελα μόνο να κρέμομαι στον λατρευτό μαστό Μα έγινα ουροβόρου παίγνιο υπέρβασης αναβάτης Όταν μάθαμε τί κρύβω στα σκέλια…
Τόλμησα να μπω μετά από χρόνια στο σπίτι που ονομάζω πατρικό μόνον εγώ Ο λόγος ήτανε βεβαίως να εποπτεύσω τα αισθήματα Να δω αν στέκουνε εκεί αν μένουν ζωντανά…
Θέση για ένα; Ρώτησε το κορίτσι με τα καλώδια στο κεφάλι Κι έστειλε μήνυμα με τηλεκοντρόλ Κοιτώντας ερευνητικά τις εξαρτήσεις μου Έφερα ένα γύρω τον εαυτό μου Εννοείται απάντησα Φοβούμενη…
Όταν είσαι παιδί Όταν είσαι παιδί γαλάζιο πουλί φέρεις πάντα, με περηφάνια, κορώνα, στεφάνι ανεμώνες, στο κεφάλι. Μεγαλώνοντας τρομάζεις, τι πιο φυσικό; Σαν τον Μπουκόβσκι γίνεσαι. Το κρύβεις στην καρδιά…
24, Τρίτη, Συμεών Θαυματοστορείτου (το όνειρο) Μαύρο τυφλό χωρίς σφυγμό. Enter. Σπινθήρας νου. Υδρόβιο. Πουλί. Θηλαστικό. Μεγάλο, τρομαγμένο τρωκτικό του χρόνου. Save. Εγκατάσταση συγκάτοικου. Όλων των προγραμμάτων. Data: Έτος του…
Την μέρα εκείνη απ’ τους πολλούς τον καθρέφτη αυτόν της φέρανε Ούτε ίχνος σκόνης πάνω του λαμπρός μαζί κι εκείνη μέσα του. Με ευδαιμονία σιγοτραγουδούσε ανοίγοντας καλάθια με φρούτα που…
Ο κόσμος αναποδογυρίζει χαρούμενος Η ανοησία δηλώνει της μόδας Στατική η αντίδραση ενώ παρελαύνει Κάθε μάρκα αντηλιακού Την ώρα που ακούγονται φωνές απ' τα στενά Μετράνε οι φτωχοί μετράνε κι…
Είχαμε δώσει ραντεβού έξω από το Α’ Νεκροταφείο. Έφτασε, όπως πάντα, στην ώρα του. Φορούσε λευκό, λινό κουστούμι και στο χέρι κρατούσε ένα ψάθινο καπέλο. «Ωραία μέρα να πας διακοπές»,…
ΕΥΘΥΝΗ Όλα μαύρα τα 'βλεπε κι έγραφε στίχους πεζούς, που κανείς δε σκεφτόταν να ψάλλει. Λοιπόν, αρκετά. Άλλο δεν πάει. Πρέπει ευθύς ν' αλλάξει θέμα και ύφος. Να γράψει…
Ηρωική άνοιξη Αντέχει στους θρήνους της θάλασσας προσκυνά τα πόδια της αλήθειας το σούρουπο σβήνει στα μάτια του την δόξα της οινοποσίας... Ρωγμές σε συνειδήσεις που μυρίζουν κάτεργο, χαρές γυρεύει η…
Ηλικίες Όταν είσαι νέος είσαι ποτάμι που ξεχειλίζει τα ξέρεις όλα άλλον δεν ακούς ο έρωτας σε καθοδηγεί σε τρελαίνει η σκέψη είναι γρήγορη, επιφανειακή τον θάνατο δεν σκέφτεσαι δεν…
Μαζεύτηκαν στην αποβάθρα Σούρουπο κι η θάλασσα μουντή Γλάροι πεινασμένοι φτερουγίζουν Κρώζουν μονότονα Ανήσυχοι Μια ξεχασμένη γυναίκα ανέβηκε στο ξύλινο παγκάκι Μόνη στο σύθαμπο Τα χέρια σφιχτά μπροστά της Ψύχρα…
