Κυριάκος Χαραλαμπίδης: Οι αδικημένοι του Πογκρόμ*  

Μας φέραν απ’ τη δυτική Μικρά Ασία της τωρινής Τουρκίας, μας υποσχέθηκαν έξι  δολάρια πλερωμή που δεν μας δώσαν. Μας ξεγελάσαν, μας φορτώσαν φτυάρια, τσεκούρια, ρόπαλα, σφυριά κι αξίνες, μαχαίρια…

0 Comments

Έφη Φρυδά: Σφαγίτιδα φλέβα  

Αδυναμία γίγαντα μιας φασολιάς που σε ουρανούς ορθώνεται δυνατότερη παρά ποτέ «Ανθρωπινό κρέας μου μυρίζει», γρυλλίζεις.   Σπασμωδικά με έξοδο που σβήνει η σήραγγα του στόματός σου δονείται. Τι λαίμαργα…

0 Comments

 Ελένη Αμαρυλλίς Καρρά: Δυο ποιήματα   

Ανθρωποκάμπιες   Μεσ’ τα κουκούλια μας κρεμόμαστε Περίκλειστοι  Μόνοι Απ’ την αυγή του σύμπαντος Αιωρούμενοι Σε δέντρα ουρανοξύστες Το στόμα γεμάτο νήματα Το βλέμμα σφαλισμένο Είμαστε Το ερωτηματικό του κόσμου.…

0 Comments

 Μάριος Μιχαηλίδης  Μάχαιρα πνιγμένη στο αίμα  

Ο διάκονος  Ανδρόνικος είδε καθ’ ύπνους  Μάχαιρα πνιγμένη στο αίμα και Σπουργίτια με σφαγμένους λαιμούς Να γυροφέρνουν στα στενά της Λευκωσίας Μα το ’πε κι ο λοξίας γέροντας Θεόδουλος Δραγάτης…

0 Comments

Εύα Μοδινού   Αν είσαι…  

Είμαστε από τα ίδια υλικά φτιαγμένοι κι όμως τόσο διαφορετικοί Όταν αποκάμω ανοίγεις την σκιά της φτερούγας σου Όταν αποκάμεις ξεδιψάμε από την ίδια ρίζα   Μας χωρίζει ένας καθρέφτης…

0 Comments

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: ΑΔΑΜ  ή Ο ΚΑΝΕΝΑΣ

Είμαι ο υιός αλλά με αποκαλούν πρωτόπλαστο Υποδύομαι τον ανίδεο βέβαια Ήθελα μόνο να κρέμομαι στον λατρευτό μαστό Μα έγινα ουροβόρου παίγνιο υπέρβασης αναβάτης Όταν μάθαμε τί κρύβω στα σκέλια…

0 Comments