Νίκος Παπαδογιαννάκης: ένα ποίημα
Frustration Πίστευε πὼς οἱ λέξεις κάνουν τὸν κόσμο νὰ ὑπάρχει κι ὅλο ξενυχτοῦσε πασχίζοντας μὲ τὸ καλέμι νὰ τὶς στοιχειώσει στὴν πέτρα. Τὸ πρωὶ, ὅμως, ἔκανε τὴν σκληρὴ διαπίστωση…
Frustration Πίστευε πὼς οἱ λέξεις κάνουν τὸν κόσμο νὰ ὑπάρχει κι ὅλο ξενυχτοῦσε πασχίζοντας μὲ τὸ καλέμι νὰ τὶς στοιχειώσει στὴν πέτρα. Τὸ πρωὶ, ὅμως, ἔκανε τὴν σκληρὴ διαπίστωση…
Μνηστήρες του έρωτα Του πλούτου, της χλιδής. Απάνθρωπα νιάτα Λεκέδες από κόκκινο κρασί Σε λινά πουκάμισα. Το αίμα της παρθένου Δεν θα το δουν ποτέ. Σύντομα ο…
1 Ι. Ἐπιθυμίες κοφτερές θορυβοῦν ἀπέναντι σέ λιγοστές ἀνάγκες. Παντοῦ γύρω ἀντικείμενα ἄνευ ὑποκειμένων μοναξιά καταμετροῦν, τή σιωπή ἀντηχοῦν. Συνεπής συντροφιά ἡ παρουσία…
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ I Άστεγη· κάθε που κλείνω πίσω μου Την πόρτα ενός ποιήματος. II Κι αυτός ο γρύλλος στο κεφάλι μου Καταχείμωνο. VI Νύχτα στην παιδική χαρά αποκοιμήθηκε…
Πύλος, 14 Ιουνίου 2023* Βόγκηξε ο γέρο Νέστορας στα μαύρα σκοτάδια «Μα τί έχουν τα νετρίνα κι είναι ξετρελαμένα; Τί βυθίστηκε εδώ κάτω στα βάθη της θάλασσας στα άδυτα…
“Δεύτερη ζωή δεν έχει” είπες. Παίρνεις το φως και φεύγεις Το δικό μου φως Πρόβαλα σε Σένα Μένω μόνος στην ερημιά και στο σκοτάδι. Ολοκληρώματα πολύόμματα και αγριώματα…
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ Το σπίτι ετούτο είναι ζωντανό Τα κόκαλά του τρίζει στην αλλαγή των εποχών Η τηλεόραση έναν λευκό παράγει θόρυβο Βαριανασαίνει το ψυγείο Τρέμουν τα ξύλινα σκαλιά…
Μαρτυρολόγιο Πόνεσες τόσο βαθιά Που αγίασες. Τώρα συμπασχεις γλυκά Με όλα τα ζωντανά και τα άψυχα. Είναι τόσο εύκολη λοιπόν η Αλήθεια, Τόσο απλή η Αγάπη. Γαλήνη πλατιά…
Σιδηρόδρομος η γραφή Σιδηρόδρομος η γραφή στις γραμμές του πεπρωμένου μοίρα είναι η ποίηση και στο άγνωστο προχωρά λέξεις στιγμές αραδιάζονται μα η άμμος του ανέμου το ίσιο…
Οι μικρές αλεπούδες Περιμένω να γεμίσει η νύχτα λόγια και θαύματα, έτσι που τίποτα να μην τρομάζει τις μικρές αλεπούδες μου Σε κοιτάζω που γνέφεις μηνύματα στα κουρασμένα κορμιά…
Το όνειρο (Αναδιφώντας Πεύκα αρχαία με παραπομπές στο μύθο Περπατούσα Στον ελαιώνα που δεν ήταν πια εδώ Και, πάμφωτος, ανήκε ήδη στη γαλήνη του. Στον ύπνο μελετούσα Τα…
Παλάτια στην άμμο… Παλάτια στην άμμο χτίζουμε Και τα γκρεμίζουμε Ανυπομονώντας Μην καρτερώντας τη δουλειά μας Να την κάνει ο νοτιάς, Ο βοριάς έστω «που τα αρνάκια παγώνει». Είμαστε…