Δύο μύθοι ξανασυναντιούνται: Η Μαρία Καλογεροπούλου-Callas και ο Pier Paolo Pasolini, μέσα από την αθάνατη έλξη των ομοίων γράφουν Ιστορία εσαεί, γιατί ο Πολιτισμός τούς οφείλει την ανοικτοσύνη και την ελευθερία στη ζωή και στην έκφραση.

Συναντήθηκαν πληγωμένοι και οι δύο: από τις εμμονές του εκείνος κι από την αδήριτη ανάγκη της να αγαπηθεί εκείνη. Σαν τραυματισμένα ζωάκια στην άκρη τού δρόμου, θέλησαν να περάσουν αντίπερα μαζί. Κι αφού η ζωή δεν τους το επέτρεψε, επέλεξαν την αθανασία…

Πεθάναν αμφότεροι πολύ νέοι, όχι όμως τόσο νωρίς για την Τέχνη τους.

Η μόνη τους συνδημιουργία: η κινηματογραφική «Μήδεια». Σημαδιακοί καιροί: τα γυρίσματα γίνονταν παράλληλα με τις φοιτητικές εξεγέρσεις τον Μάη τού 1968. Ένας κόσμος έδωσε τη θέση του σε έναν άλλον, όμως η ανθρώπινη συνθήκη δεν άλλαξε.

Μυθοπλασμένο θέατρο-ντοκουμέντο σε σκηνοθεσία Attilio Maggiulli, στο παρισινό θέατρο “Comédie Italienne”, πολύ κοντά στο κοιμητήριο τού Montparnasse, όπου αναπαύονται στον ίδιο τάφο ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ και η Σιμόν ντε Μπωβουάρ, που επίσης δεν έζησαν ποτέ μαζί (ως τυπικοί σύντροφοι).

Η κυτταρική οικογένεια είναι – ως φαίνεται – πολύ στενάχωρο κλουβί για τους μεγάλους καλλιτέχνες και διανοητές.

Συγκινητική παράσταση, που ανατρέχει σε ιστορικές στιγμές τής Ευρώπης.

Η παρουσία τού Αριστοτέλη Ωνάση, τού Λουκίνο Βισκόντι και άλλων εμβληματικών, θρυλικών προσώπων καθοριστική, έστω και μέσα από τον συνειδησιακό καθρέφτη τριών ηθοποιών, που υποδύονται την Λάουρα Μπέτι, τον Παζολίνι και την Κάλλας. Δεξιοτέχνες οι διονυσιακοί τεχνίτες: Hélène Lestrade, Joëlle Séchaud, Fabio Fabi. Ακούγεται η φωνή τού Roberto Armini.

Ανατριχιαστικές κάποιες στιγμές, όταν συνειδητοποιείς ως ψαγμένος θεατής πως μόνον οι μόδες αλλάζουν, όχι όμως και τα καθημερινά ανθρώπινα δράματα, που εγγράφονται στην αιωνιότητα.

Αναζητείστε αυτούς τους καλλιτέχνες, εάν βρεθείτε στο Παρίσι. Το θέατρο αυτό, που ιδρύθηκε το 1974 και φιλοξενούσε συν τοις άλλοις παραστάσεις κουκλοθέατρου βασισμένου στην Commedia dell’Arte, ήτανε προηγουμένως αστυνομικό τμήμα!!!

Όπου και να γυρίσω το βλέμμα μου, το Παρίσι με στοιχειώνει με την απαράμιλλη φθαρτότητά του.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός

https://konstantinosbouras.gr

Info:

https://www.comedie-italienne.fr/

mise enscèned’ Attilio Maggiulli,

avec Hélène Lestrade, Joëlle Séchaud, Fabio Fabi, et en voix OFF : Roberto Armini.

“Pauvre Pasolini, pauvre Callas… La rencontre de deux monstressacrés dans un véritablehuis clos…

Pendant quel’Italieestenproie aux piresexcès, assassinats politique, création des “Brigades Rouges” etc, etc…

Maria Callas, Pier Paolo Pasolini et Laura Betti sontretranchés dans le studio 5 de Cinecittà oùilsessaient de mettre sur pied le film “Médée”.

Isolés de la grogne des manifestants qui refont le “mai 68″ français, cen’estque par la radio quel’onapprend le déroulement des événements à l’extérieur…”

Durée de la pièce : 1h25.