Τὸ ρόδο τοῦ Ἰσπαχάν,
τὸ ἐράσμιο,
ἀνθίζει κάθε ἄνοιξη
μυθικὰ ἑκατοντάφυλλο,
ἀνύποπτο
γιὰ τὴν δεκάτη τετάρτη Νισάν,
γιὰ τὴν ὥρα τοῦ Χαμέτς,
καὶ τὴν θυσία τοῦ Ἀμνοῦ
μὲ τὰ σκοῦρα ἀθῶα παιδικὰ μάτια.
Ἐκεῖ ἔξω βουρλίζονται
οἱ μηχανὲς
ποὺ καταπίνουν ψυχὲς ἑκατέρωθεν,
καὶ κεῖνο εὐῶδες καὶ ἄσπιλο
ἀπορεῖ γιὰ τὴν τόση ὀργή
ποὺ πνίγει σὲ καπνοὺς καὶ χαλάσματα
τὴν εἰρήνη
τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν.