Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

PAUL VERLAINE: Φθινοπωρινό τραγούδι -Μεταφρ. Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου

Του φθινοπώρου οι συχνοί,

οι ασταμάτητοι λυγμοί
καθώς ξεσπούνε
με μιαν ανία αβάσταχτη
την τρυφερή μου την καρδιά
έρχονται και χτυπούνε.
Κι όταν ο χρόνος ο πικρός
μέσα στη θλίψη μου κι αυτός
το διάβα του σημαίνει,
μες σε λυγμούς αναπολώ
την παιδική μου τη ζωή
την περασμένη.

Και με τ’ αγέρι που φυσά

και δώθε-κείθε με πηγαίνει

αθέλητα αναχωρώ,

σαν ένα κιτρινόφυλλο

που έπεσε και χάθηκε

για πάντα πια νεκρό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.