Η σιωπή του βάλτου Η οργή είναι μια πρωταρχική δύναμη που γεννιέται από την αδικία, ικανή να αφυπνίσει αλλά και να διαστρέψει, οδηγώντας τον άνθρωπο πέρα από τα όριά του.…
Η Εποποιία της Εκμηδένισης Ιταλία. Μια κατεστραμμένη χώρα. Οι κάτοικοι ζητούν επίμονα να ορθοποδήσουν κατόπιν δύο Παγκοσμίων Πολέμων που προηγήθηκαν. Σαν να μην έφτανε αυτό, η μάχη που δίνεται για…
Όταν το όραμα συναντά την εξουσία Η δημιουργία ζητά θυσίες, βεβαιότητες που καταρρέουν, σχέσεις που δοκιμάζονται, κομμάτια του εαυτού που χάνονται. Κι όσο το έργο ολοκληρώνεται, ο δημιουργός στέκεται γυμνός,…
Η κατασκευή της εξουσίας Η εξουσία δεν είναι μόνο δύναμη επιβολής, είναι αφήγηση. Όποιος ελέγχει την ιστορία που λέγεται, ελέγχει και την πραγματικότητα που οι άνθρωποι πιστεύουν. Η ταινία «Ο…
Παιδική αποστολή και η σκιά της εξουσίας Το καθεστώς δεν είναι μόνο εξουσία, είναι φόβος που εσωτερικεύεται, καθημερινή επιτήρηση, μια αόρατη παρουσία που διαμορφώνει συνειδήσεις πριν ακόμη επιβάλει τιμωρίες.…
Το γεύμα του τρόμου Η επιβίωση δεν είναι ηρωισμός. Είναι μια σιωπηλή συμφωνία με τον φόβο: να ζεις μια μέρα ακόμη, γνωρίζοντας πως κάθε μικρή πράξη μπορεί να γίνει πράξη…
Υποκριτική, μια αληθινή μορφή αγάπης Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι καθρέφτες εύθραυστοι, μέσα τους δοκιμάζουμε την ταυτότητά μας, μαθαίνουμε την απώλεια, ανακαλύπτουμε ότι η εγγύτητα απαιτεί θάρρος και αλήθεια. Η «Οικογένεια…
Η θρησκευτική πίστη είναι άλμα στο άγνωστο, πράξη ελευθερίας και παράδοσης μαζί, όπου ο άνθρωπος αναζητά νόημα υπερβαίνοντας τον φόβο και την αμφιβολία. Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Αλάουδα…
Εμείς, παλιά, λουζόμαστε με σαπούνι σπιτικό, άσπρο ή πράσινο, που έφτιαχναν οι μανάδες μας από μουργόλαδα, κάθε χρόνο, για τις ανάγκες του σπιτιού. Μια φορά τη βδομάδα, κυρίως το Σάββατο,…
Γοτθική ερωτική επανάσταση στο Σικάγο του ‘30 Ζωή είναι η ρωγμή μέσα στην ύλη, η επιμονή της συνείδησης να σημαίνει κάτι κι όταν γεννιέται από φόβο, επιθυμία ή ακόμα…
‘’Πώς μπορεί κάτι να πονάει όταν δεν υπάρχει πια;’’ Ο χρόνος είναι διαπερατός από την οδύνη. Το παρελθόν αιωρείται σαν δυσοίωνη σκιά πάνω από το παρόν. Το διαγενεακό τραύμα κληροδοτείται…
Εκεί που πηγαίνουμε για να ανακουφιστούμε λίγο από τη ζέστη, να μην καίμε για λίγο το κλιματιστικό και ξεραίνεται το δέρμα μας και ξεροβήχουμε, για να φάμε νάτσος με τσένταρ…
