Με τη μητέρα μου είναι πολύ απλό, αρκεί να απαντήσεις σωστά σε μια μόνο ερώτηση της. Εκείνη που μετράει. Θα σου βάλει περισσότερες, για τις οποίες δεν ενδιαφέρεται πραγματικά· ύστερα,…
Ουκ εν πολέμω θνήξεις Ύπνος με διακοπές και όνειρο αλλόκοτο. Μόνος, ντυμένος στα μαύρα, σε δάσος με δέντρα πυκνά. Χέρια απλωμένα σε σχήμα σταυρού ή ικεσίας. Κάτι μου…
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Φωτογραφίες στάχτη καμένες μνήμες σ’ όνειρα καπνό Εκεί που πεύκα με βαθιά σκιά με της ρητίνης τ’ άρωμα τραπέζι έστρωναν πρωί σε πανηγύρια μέλισσας Στα μαύρα τώρα…
Polybag Χθες βράδυ τη λάμπα σαν έσβησα αρνήθηκα να σε ονειρευτώ· τη μορφή σου βάλθηκα να ξεχάσω να νιώσω το σώμα μου γυμνό χωρίς τα χέρια σου με τις…
Στην αντανάκλαση του ονείρου Ποτέ δεν θα σε κατηγορήσω, ποτέ δεν θα πω τίποτα, δεν είδαμε μαζί το ίδιο όνειρο, δεν σε περίμενα μέχρι να ξημερώσει. Έζησα μια…
ΧΩΡΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ Αφού τον σκότωσες, με το μάτι θολό πήρες το δρόμο για το ακρωτήρι. Χαιρέτησες ό,τι ακόμη απ’ τη ζωή, θολά-θολά, μπορούσες. Ως τότε ανίδεος μα η μουσική…
Ο ασβέστης Το δώμα του ποιητή λίγο πριν νυχτώσει σκόρπια φύλλα πορείας, λέξεις στον αέρα μίλησε σιγανά ο τοίχος ο ασβεστωμένος σε γλώσσα αρχαία άγνωστη αδιάβαστη ανεπαίσθητα ράγισε ο…
Φθινόπωρο Ας έρθεις επιτέλους, στάλες δροσιάς να ρίξεις στην καμένη χαίτη μας. Ήσυχο φέρε μας, Φθινόπωρο, το φως Χάδι στη θλίψη της ματαίωσης Και σιγανές τις πρώτες…
Frustration Πίστευε πὼς οἱ λέξεις κάνουν τὸν κόσμο νὰ ὑπάρχει κι ὅλο ξενυχτοῦσε πασχίζοντας μὲ τὸ καλέμι νὰ τὶς στοιχειώσει στὴν πέτρα. Τὸ πρωὶ, ὅμως, ἔκανε τὴν σκληρὴ διαπίστωση…
Μνηστήρες του έρωτα Του πλούτου, της χλιδής. Απάνθρωπα νιάτα Λεκέδες από κόκκινο κρασί Σε λινά πουκάμισα. Το αίμα της παρθένου Δεν θα το δουν ποτέ. Σύντομα ο…
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ I Άστεγη· κάθε που κλείνω πίσω μου Την πόρτα ενός ποιήματος. II Κι αυτός ο γρύλλος στο κεφάλι μου Καταχείμωνο. VI Νύχτα στην παιδική χαρά αποκοιμήθηκε…
“Δεύτερη ζωή δεν έχει” είπες. Παίρνεις το φως και φεύγεις Το δικό μου φως Πρόβαλα σε Σένα Μένω μόνος στην ερημιά και στο σκοτάδι. Ολοκληρώματα πολύόμματα και αγριώματα…
