Πασχάλης Κατσίκας: ένα αφήγημα
Υγρά Ταξίδια Κάθε πρωί ταξίδευε στην ίδια θάλασσα με ένα 51 μπλε. Σαν τις σαρδέλες στο κονσερβοκούτι ήταν παστωμένοι όλοι οι ναύτες πάνω στο γέρικο σκαρί. Ελάχιστοι τυχεροί έβρισκαν μια…
Υγρά Ταξίδια Κάθε πρωί ταξίδευε στην ίδια θάλασσα με ένα 51 μπλε. Σαν τις σαρδέλες στο κονσερβοκούτι ήταν παστωμένοι όλοι οι ναύτες πάνω στο γέρικο σκαρί. Ελάχιστοι τυχεροί έβρισκαν μια…
Η συνάντησή μας στο εργαστήρι του Αχιλλέα Αϊβάζογλου, πραγματοποιήθηκε μια Τετάρτη, λίγο πριν βγει ο Οκτώβρης του 2024. Σ’ ένα εξοχικό στη Ραφήνα, που το έχει μετατρέψει σε εργαστήρι την…
Ι΄ ΜΕΡΟΣ 4.4. Το κακό μάτι ή η κυριαρχία του μέτριου Το non plus ultra μαγικών και φαντασιακών αντιλήψεων και δοξασιών είναι η μη λεκτική επικοινωνία, με την…
Ο λάτρης των ταινιών του Ισπανού σκηνοθέτη ξαναβρίσκει στην τελευταία του ταινία - που αποτελεί προσαρμογή του μυθιστορήματος της Sigrid Nunez ‘’What Are You Going Through’’ και συνεχίζει την ‘’ώριμη’’…
Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο Το ματς τελείωσε τώρα παίζω την παράταση Έτσι με όμικρον γραμμένο το μικρό του όνομα, όπως το όρισε η Νεοελληνική Γραμματική του Μανόλη…
Υπάρχουν ιστορίες «παντός καιρού» και αφηγήσεις που μας συναρπάζουν πάντα, γιατί άπτονται των βαθέων ψυχικών ρευμάτων που αλώνουν το Συλλογικό αλλά και κάθε Ατομικό Υποσυνείδητο. Τα θέματα σχέσεων δεν τελειώνουν…
Πρώτον, μάλλον σύντομα θα βρεθεί ο καθένας μας προ διλήμματος για το εάν η οντότητα, με την οποία συνδιαλέγεται, είναι άνθρωπος ή μηχανή. Δεύτερον, τόσο οι ανειδίκευτοι, όσο και οι…
Χούλιο Ραμόν Ριμπέιρο, Τα όρνια χωρίς φτερά Η πόλη στις έξι το πρωί σηκώνεται στις μύτες των ποδιών της και αρχίζει να κάνει τα πρώτα της βήματα. Μια ελαφριά…
Ξέρετε –ξέρουμε ποιος είναι ο Ρίτσος; Όλο τ’ απόγευμα, σκυμμένος στ’ ακρογιάλι, μόνος, μάζευε βότσαλα, λευκά, τριανταφυλλιά, γαλάζια, με τόση σοβαρότητα και προσοχή, που ο ίδιος χαμογελούσε με υποψία…
Η Μαρία Σχοινά γεννήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε και εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός. Είναι παντρεμένη και μητέρα δυο παιδιών. Συμμετείχε στα συλλογικά έργα «Δίπλα στις στέγες» και «21 Μάσκες».…
Ποτέ δεν φανταζόμουνα πως θα βλέπαμε όλον τον Πούσκιν σε δύο περίπου ώρες, ατόφιο, εκσυγχρονισμένο, επίκαιρο, αθάνατο, απαράμιλλο, συγκινητικό σε μια «μπρεχτικού τύπου» παράσταση, όπου χωρίς αποστασιοποίηση τονίζεται επαρκώς, επαρκέστατα…
Η μετάβαση από τον παράδεισο της ουτοπίας, από την αχρονικότητα της εφηβείας στον κυνικό ρεαλισμό της ενηλικίωσης, όταν κανείς αισθάνεται ότι αντιβαίνει νόρμες και στερεότυπα. Με πυξίδα αυτόν τον πυρήνα,…