Γιάννης Κολοκοτρώνης: Η Αισθαντική Ζωγραφική του Αχιλλέα Αϊβάζογλου

Η συνάντησή μας στο εργαστήρι του Αχιλλέα Αϊβάζογλου, πραγματοποιήθηκε μια Τετάρτη, λίγο πριν βγει ο Οκτώβρης του 2024. Σ’ ένα εξοχικό στη Ραφήνα, που το έχει μετατρέψει σε εργαστήρι την…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Το φαντασιακό στον λαϊκό πολιτισμό της Ελλάδας και της Βαλκανικής

Ι΄ ΜΕΡΟΣ   4.4. Το κακό μάτι ή η κυριαρχία του μέτριου   Το non plus ultra μαγικών και φαντασιακών αντιλήψεων και δοξασιών είναι η μη λεκτική επικοινωνία, με την…

0 Comments

Γιούλη Ζαχαρίου: Το Διπλανό Δωμάτιο (The Room Next Door ) 2024 σκηνοθεσία Pedro Almodovar

Ο λάτρης των ταινιών του Ισπανού σκηνοθέτη ξαναβρίσκει στην τελευταία του ταινία - που αποτελεί προσαρμογή του μυθιστορήματος της Sigrid Nunez ‘’What Are You Going Through’’ και συνεχίζει την ‘’ώριμη’’…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Μανόλης Αναγνωστάκης, οι άλλοι, το ποιητικό εγώ, η σιωπή

 Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο Το ματς τελείωσε τώρα παίζω την παράταση   Έτσι με όμικρον γραμμένο το μικρό του όνομα, όπως το όρισε η Νεοελληνική Γραμματική του Μανόλη…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Πάντα επίκαιρη και επιδραστική η «Φθινοπωρινή Ιστορία» του Α. Αρμπούζωφ σε σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη, με την Πέμη Ζούνη και τον Σταύρο Ζαλμά στο Θέατρο «Αλέκος Αλεξανδράκης» (πρώην «Ριάλτο») στην Κυψέλη.

Υπάρχουν ιστορίες «παντός καιρού» και αφηγήσεις που μας συναρπάζουν πάντα, γιατί άπτονται των βαθέων ψυχικών ρευμάτων που αλώνουν το Συλλογικό αλλά και κάθε Ατομικό Υποσυνείδητο. Τα θέματα σχέσεων δεν τελειώνουν…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: Η Διάκριση Άνθρωπος-Μηχανή και Η Δημιουργικότητα των Μηχανών

Πρώτον, μάλλον σύντομα θα βρεθεί ο καθένας μας προ διλήμματος για το εάν η οντότητα, με την οποία συνδιαλέγεται, είναι άνθρωπος ή μηχανή. Δεύτερον, τόσο οι ανειδίκευτοι, όσο και οι…

0 Comments

Julio Ramón Ribeyro (Lima 1929 – Lima 1994) Los gallinazos sin plumas. Μετάφραση από τα ισπανικά: Ευμορφία Μαντζαβίνου

Χούλιο Ραμόν Ριμπέιρο, Τα όρνια χωρίς φτερά   Η πόλη στις έξι το πρωί σηκώνεται στις μύτες των ποδιών της και αρχίζει να κάνει τα πρώτα της βήματα. Μια ελαφριά…

0 Comments

Παυλίνα Παμπούδη: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (1/5/1909 – 10/11/90)

Ξέρετε –ξέρουμε ποιος είναι ο Ρίτσος;   Όλο τ’ απόγευμα, σκυμμένος στ’ ακρογιάλι, μόνος, μάζευε βότσαλα, λευκά, τριανταφυλλιά, γαλάζια, με τόση σοβαρότητα και προσοχή, που ο ίδιος χαμογελούσε με υποψία…

0 Comments

Χαριτίνη Μαλισσόβα: Μια συνομιλία με τη Μαρία Σχοινά, με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου της «Η Ζωή στο μπαλκόνι», εκδόσεις Ρώμη

Η Μαρία Σχοινά γεννήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε και εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός. Είναι παντρεμένη και μητέρα δυο παιδιών. Συμμετείχε στα συλλογικά έργα «Δίπλα στις στέγες» και «21 Μάσκες».…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΥ» του Α.Σ. Πούσκιν σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη, στο Σύγχρονο Θέατρο.

Ποτέ δεν φανταζόμουνα πως θα βλέπαμε όλον τον Πούσκιν σε δύο περίπου ώρες, ατόφιο, εκσυγχρονισμένο, επίκαιρο, αθάνατο, απαράμιλλο, συγκινητικό σε μια «μπρεχτικού τύπου» παράσταση, όπου χωρίς αποστασιοποίηση τονίζεται επαρκώς, επαρκέστατα…

0 Comments

Δρ. Κοσμάς Κοψάρης:  Close, σε σκηνοθεσία Λούκας Ντοντ.

Η μετάβαση από τον παράδεισο της ουτοπίας, από την αχρονικότητα της εφηβείας στον κυνικό ρεαλισμό της ενηλικίωσης, όταν κανείς αισθάνεται ότι αντιβαίνει νόρμες και στερεότυπα. Με πυξίδα αυτόν τον πυρήνα,…

0 Comments