Ανδρέας Οικονόμου: Η σκέψη που αντιστέκεται
(ένα ποιητικο-φιλοσοφικό κείμενο για τη γραφή στην εποχή της ΑΙ) Δεν φοβάμαι τη μηχανή. Φοβάμαι τη στιγμή που η σκέψη παύει να αντιστέκεται. Την άκουσα μια νύχτα να αναπνέει μέσα…
(ένα ποιητικο-φιλοσοφικό κείμενο για τη γραφή στην εποχή της ΑΙ) Δεν φοβάμαι τη μηχανή. Φοβάμαι τη στιγμή που η σκέψη παύει να αντιστέκεται. Την άκουσα μια νύχτα να αναπνέει μέσα…
Ο Αντρέ Ντεραίν / André Derain γεννήθηκε το 1880 στο Σατού, λίγο έξω από το Παρίσι, σε μια ευκατάστατη οικογένεια ζαχαροπλάστη που τον προόριζε για μηχανικό. Άρχισε να ζωγραφίζει σε…
Όταν το όραμα συναντά την εξουσία Η δημιουργία ζητά θυσίες, βεβαιότητες που καταρρέουν, σχέσεις που δοκιμάζονται, κομμάτια του εαυτού που χάνονται. Κι όσο το έργο ολοκληρώνεται, ο δημιουργός στέκεται γυμνός,…
Έχει ο πόλεμος ενδιάμεσους σταθμούς; Μια ανησυχία, σχεδόν σωματική, με διαπερνούσε καθώς το ρύγχος του αεροσκάφους της «Μπόινγκ 777» κατέβαινε αργά, σαν να δίσταζε κι εκείνο, προς το απέραντο, εξωπραγματικά…
Στα νιάτα μου, όπως και τώρα στα γερατειά, έπινα πάντα τσάι, μολονότι όλοι οι φίλοι - αριστεροί και δεξιοί - έπιναν καφέ. Δεν θυμάμαι πότε και γιατί σταμάτησα το γάλα…
I Περί γραφής και γραφέως ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ, Ε΄ Πρώτα χρυσοθήρας, μέχρι ν’ ανακαλύψω τη δική μου φλέβα, κατόπιν αλχημιστής, για να μετατρέψω τα λίγα της…
Εισαγωγή Η Τρικυμία (1611) συγκαταλέγεται στα πλέον σύνθετα και πολυσήμαντα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και συχνά προσεγγίζεται στη σχετική έρευνα ως δράμα συμφιλίωσης, συγχώρεσης και ύστερης καλλιτεχνικής αυτοσυνειδησίας. Η ερμηνευτική…
Το Ονομάζομαι της Ελένης Γούλα (εκδ. Ενύπνιο) εισέρχεται σε ένα από τα πιο εύθραυστα και ταυτόχρονα διεκδικούμενα πεδία της σύγχρονης γραφής. Εκεί όπου η ταυτότητα δεν συνιστά σταθερό πυρήνα, αλλά…
Ελευθερία. Ο μόνος τρόπος να ζεις Να αναπνέεις Να σκέφτεσαι Να περπατάς Υψιπετής κάτω από τα αστέρια Να μην κινδυνεύεις Να κολλήσεις για πάντα στη λάσπη Τής παχύρρευστης Υλο- Εν-…
Οἱ φωνὲς τῶν πουλιῶν (τῆς ποταμίδας τοῦ λιναρίτη τοῦ κότσυφα καὶ τοῦ νυκτάλωπος καὶ τοῦ μικροῦ τρυποκάρυδου) κι οἱ ὀσμὲς καὶ τὰ χρώματα (τῆς Μαδάρας μὲ τὰ ψήφια, τοῦ ἀσπάλαθου…
Θυμήσου, Μέχρι χθες τρώγαμε πέτρες Για να μάθουμε να μιλάμε Δαγκώναμε τα χείλια μας Σε κάθε λάθος Υψώναμε τα χέρια σαν Ικέτιδες Τώρα δεν μας αγγίζει τίποτε Ούτε καν το…
Τραπέζια φτιάχνεις σταθερά με ξύλο που μυρίζει ρετσίνι και βεβαιότητα πως ο κόσμος αν τον πλανίσεις σωστά, ισιώνει. Μα, όταν γυρίζεις την παλάμη σου θαρρείς απότομα η γραμμή σταματά σαν…