Ζώο είναι το ζωντανό. Ζωντανό θα πει «είμαι το νόημα». Εδώ η λέξη «νόημα» μπορεί να αντικατασταθεί από οποιαδήποτε άλλη λέξη. Το ρήμα «είμαι» είναι για το ζωντανό αναντικατάστατο. Ζώο…
Μια συλλογή από 80 αστεία και τρυφερά παραμυθοτράγουδα, παλιότερα και καινούργια, που μας γνωρίζουν ένα σωρό ενδιαφέροντες τύπους (το Γούρι, το Θαλαθθοθκούληκο, τα Ποντίκια στο Ψυγείο, την Μπαμπαλού, τους 45…
Η Χρύσα Αλεξοπούλου θρυμμάτισε πάλι "της σιωπής το κρύσταλλο", εμπνευσμένα και στιβαρά! Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι " ποίηση "αλλά η υπαρξιακή, ένδον αναζήτηση , με τον τρόπο της Αλεξοπούλου,…
Όταν ο αναγνώστης κρατά στα χέρια του ένα μυθιστόρημα το προσεγγίζει από διαφορετική, καθένας του, σκοπιά. Άλλοτε του ταχυαναγνώστη, άλλοτε του αναλυτικού μελετητή, άλλοτε πάλι ακολουθώντας το συγγραφέα στο φανταστικό…
Μια κριτική προσέγγιση Με τον πολυσήμαντο τίτλο «Κάθαρση» προχώρησε στην έκδοση της δεύτερης ποιητικής της συλλογής η Αναστασία Υφαντίδου, μια νέα, πολλά υποσχόμενη δημιουργός. Το έργο κυκλοφορεί από τις…
Ο ορισμός τού σασπένς: μία δολοφόνος που ομολογεί αυτοβούλως, αυθορμήτως, αυτοκλήτως, επειδή «δεν μπορεί να πει ψέματα όταν ακούει δύο ανθρώπους να συζητάνε για ένα θέμα». Υπέροχο, πρωτότυπο, μοναδικό. Ένας…
ἀνθρώποισι γὰρ εὐθυμίη γίνεται μετριότητι τέρψιος καὶ βίου συμμετρίῃ· τὰ δ᾽ ἐλλείποντα καὶ ὑπερβάλλοντα μεταπίπτειν τε φιλεῖ καὶ μεγάλας κινήσιας ἐμποιεῖν τῇ ψυχῇ Δημόκριτος -Καλημέρα, αγάπη μου!…
Παραμυθία Πώς θροΐζουν τα νεογνά όπως ανασαίνουν στις κούνιες τους τα βράδια ένας ανεπαίσθητος ψίθυρος που αγκαλιάζει τις έγνοιες των ενηλίκων με φροντίδα, με στοργή καθώς κεντά το…
Κοιτάζει έξω από το μικρό παράθυρο όσο κομμάτι από τον απέραντο ουρανό μπορεί να δει και φαντάζεται τον υπόλοιπο. Νύχτα βαθιά και σιωπηλή -πού και πού το αλύχτισμα ενός σκύλου,…
Μνήμες παλιές Μανταρινόφλουδες στη σόμπα πάνω σαν καψαλίζονται μυρίζουν μνήμες παλιές ξεθάβουν θορύβους αμίλητους πατούσες γυμνές χωρίς κάλτσες θα κρυώσεις κι άλλα τέτοια μπουκιές πνιχτές στο τραπέζι για να…
Χτες βράδυ είδα πάλι στον ύπνο μου τον αδερφό μου. Κοιμόταν στο δωμάτιο του μητρικού μας σπιτιού, κι εγώ είχα μπει στην κάμαρα ανάλαφρα να μην τον ξυπνήσω. Είχα σταθεί…
Ένας ποπ χριστουγεννιάτικος μύθος[1] Ήταν Δεκέμβριος κι επέστρεφε βράδυ αργά από το σπίτι του Πωλ όπου τόσα χρόνια συνέβαινε μεταξύ τους το θαύμα της δημιουργίας, γιατί στο τέλος της…
