Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα

Ο Κοντορεβιθούλης   Από παιδί, θρυμματιζότανε σε ψίχουλα  και με κηλίδες αίματος σημάδευε το μονοπάτι, να μη χαθεί.  Δεκαετίες αργότερα, με τη βοήθεια της τεχνολογίας,  δεν δυσκολεύτηκε να βρει  το…

0 Comments

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: ένα διήγημα

Του χρωστούσαν χάρη   Την βρήκε μόνη στο σπίτι. Την πλησίασε αποφασισμένος. Η ίδια διαισθάνθηκε κάτι μυστήριο  στις διαθέσεις του. Το πλησίασμα του ήταν κάπως υπερβολικό. Ένιωσε πως είχε υπερβεί…

0 Comments

Ευσταθία Δήμου: Βικτωρία Καπλάνη, Μεταίχμιο, Γράφημα, Θεσσαλονίκη 2021.

Ποιητική  Ακροβασία   Η νέα ποιητική συλλογή της Βικτωρίας Καπλάνη, πέμπτη κατά σειρά, συστήνεται με τον μονολεκτικό τίτλο Μεταίχμιο, που αποδίδει ακριβώς την πρόθεση της συγγραφέως, αλλά και τις κατευθυντήριες…

0 Comments

Αριστούλα Δάλλη: Μαρία Κουγιουμτζή: «ΝΥΧΤΕΣ ΠΥΡΕΤΟΥ», Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2020

Το μυθιστόρημα της Μαρίας Κουγιουμτζή  ΝΥΧΤΕΣ ΠΥΡΕΤΟΥ,  πυκνογραμμένο και με πολλές εναλλαγές  στο περιεχόμενο του, είναι ένα ταξίδι  μυθοπλασίας πολύ διαφορετικό από αυτά που συναντούμε συνήθως . Η διαφορετικότητα του…

0 Comments

Χλόη Κουτσουμπέλη:  Εύη Κουτρουμπάκη,  ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΟΔΙ, μυθιστόρημα, εκδόσεις Ενύπνιο 2021

Η Μετάξω, ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου αυτού, είναι μία γυναίκα ασυμβίβαστη, ανυπότακτη, αισθησιακή, ανεξάρτητη, αντισυμβατική. Τολμάει να χαίρεται τον έρωτα και να απολαμβάνει την ηδονή. Να κινείται έξω από…

0 Comments

Κοσμάς Κοψάρης, Εκδοχές του θανάτου στην ποίηση του Γιώργου Χρονά και στο μυθιστόρημα του P. P. Pasolini, Ragazzi di vita.

  Το συγκεκριμένο άρθρο στοχεύει στην κατάδειξη της θεματικής του θανάτου ως πάγιας και στενά συγγενικής στους P.P.Pasolini και Γιώργο Χρονά. Σε αυτή τη βάση, τα ακόλουθα ποιήματα του Χρονά…

0 Comments

Κώστας Γιαννόπουλος: Ο Βαν Γκογκ, ο Τιτανικός και οι φωτιές

Τις προηγούμενες μέρες ο καύσωνας είχε κατακάψει τα πάντα. Δεν ξέρω τι συμβαίνει όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει τόσο ψηλά. Νομίζω ότι κατεβαίνει ο ήλιος χαμηλότερα από ότι συνηθίζει πλησιάζοντας επικίνδυνα…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Βαρυμπόμπη

Ο τόπος που τον πελεκούν και που τον καίνε σαν τον πεύκο…                                                          (Γιώργος Σεφέρης)                                                                  Πηγαίναμε με τα παιδιά  μας μικρά εκεί ψηλά στη Βαρυμπόμπη, απαραιτήτως  Καθαρά Δευτέρα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Ιχνευταί», Νίτσε και Διονυσιακό πνεύμα

Ο ιδιοφυής συνδυασμός απολλώνιου και διονυσιακού στοιχείου σε ένα σατυρικό δράμα που παιζόταν μετά από μια τραγική τριλογία προκειμένου να εκτονώσει το φορτισμένο θυμικό των θεατών αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνειών…

0 Comments

ΠΟΣΕΙΔΙΠΠΟΥ*  Επιγράμματα- Μετάφραση Γεωργία Παπαδάκη

Παλατινή Ανθολογία VII, 170   Tον τρίχρονο μικρούλη Αρχιάνακτα που ’παιζε γύρω απ’ το πηγάδι τ’ άλαλο της μορφής του είδωλο μέσα του τον ετράβηξε. Κι απ’ το νερό μούσκεμα…

0 Comments