Rua Breathnach: Η πόλη της διπλανής πόρτας – Μετάφραση: Σάρα Θηλυκού
IX Η πόλη κατεστραμμένη Πνιγμένη στη βλάστηση Η πόλη μεταμορφωμένη και σχεδόν αγνώριστη Η απόφαση λίγο πολύ συνειδητή Να απομακρυνθείς από την πόλη Να παρατηρείς μα όχι να…
IX Η πόλη κατεστραμμένη Πνιγμένη στη βλάστηση Η πόλη μεταμορφωμένη και σχεδόν αγνώριστη Η απόφαση λίγο πολύ συνειδητή Να απομακρυνθείς από την πόλη Να παρατηρείς μα όχι να…
Αρθούρε! On t’ appela pas Jean! Το 1854 γεννήθηκες βλαστημώντας στη Σαρλβίλ Στρώνοντας έτσι το δρόμο για την αποτρόπαια φονικότητα των Αρδενών. Πώς να μη το σκάσει ο πατέρας σου!…
το πριν είναι επίσης μετά και το μετά επίσης πριν ήταν Πρόκληση πρώτη: Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πρόκληση δεύτερη: φλερτ. Της (Ποίησης) με Τον (Δοκιμιακό Λόγο). Τρίτη: Κατηγορίες δημόσια εναντίον του…
Στο προηγούμενο άρθρο της 17/10 μιλώντας για την Σ. Άντζακα ανέφερα ότι είχε ασχοληθεί και μεταφράσει βιβλία του συστήματος Γκουρτζίεφ. Στο σημερινό άρθρο καταπιάνομαι ακριβώς με αυτό το θέμα. Άλλωστε…
ΗΡΟΔΟΤΟΥ Ἱστορίαι VIII 61-62 (Βλ. σχ. 1) […] Eνώ έλεγε αυτά ο Θεμιστοκλής, του επιτέθηκε πάλι ο Κορίνθιος Αδείμαντος, ζητώντας επιτακτικά να σιωπά ο άνθρωπος που δεν έχει πατρίδα…
Στον τόπο μας - ιδιαίτερα στον τόπο μας - ο λόρδος Βύρων είναι περισσότερο γνωστός ως φιλέλληνας. Τούτο βέβαια δε σημαίνει πως αγνοούμε πέρα για πέρα το ποιητικό του…
Η νουβέλα Θάνατος στη Βενετία του Thomas Mann έχει πολλά κοινά με την τραγωδία Βάκχαι του Ευριπίδη. Και στα δύο αυτά έργα βρίσκουμε τον πρωταγωνιστή αντιμέτωπο με μια πανδημία,…
Μια ιστορική δίκη κωλυσιεργεί και οι αποφάσεις που αναμέναμε ξαφνικά μοιάζουν όνειρο. Μας έχει αφήσει σύξυλους η κυρία εισαγγελεύς. Αναστολή σε όλους, ευτυχώς, πλην του Ρουπακιά. Θρίλερ μια δίκη η…
Πάλευα τα σκεπάσματα, πηχτά, βαριά, ν’ αναδυθώ Πάλι, έστω για λίγο Πρέπει να υπάρχει άλλος ένας, ένας ακόμα Σταθμός ανεφοδιασμού, να πάρω ανάσα Σκεφτόμουν - δεν σκεφτόμουν, δεν μπορούσα…
Αχ! Σήμερα θα έπρεπε να κάνουμε τρικούβερτο πάρτι! Συντάκτες, συνεργάτες και αναγνώστες θα τσουγκρίζαμε τα ποτήρια μας, θα αγκαλιαζόμαστε, θα ανταλλάσσαμε ιδέες, θα φλυαρούσαμε χαρούμενα, θα κόβαμε την τούρτα μας,…
«Άντες, πάμε στο δεντρό μας», μου ψιθύρισες στ’ αυτί μόλις σου είπα τα καθέκαστα. (…) Γροίκα εδά το σχέδιό μου. Εγώ, μαθές, γυμνάζομαι κι είμαι εκειά κοντά να την πετύχω…
Η Μαρίνα µπαινόβγαινε σε διάφορες κοινότητες απεξάρτησης, σε πόλεις της Ιταλίας και της Πορτογαλίας, επί τριάντα χρόνια. Προσπαθούσε να κόψει τα ναρκωτικά αλλά δεν τα κατάφερνε. Έµενε καθαρή για λίγους…