Παυλίνα Παμπούδη: Χρήστος Αντωνίου, Από το «Οι λέξεις και το αίμα»  μέχρι το «Το κλαδί της ποίησης».  

Τον Χρήστο Αντωνίου τον γνωρίζω από τα μισά σχεδόν του προηγούμενου αιώνα! Πρωτοσυναντηθήκαμε μάλλον στο φροντιστήριο όταν ετοιμαζόμασταν για το Πανεπιστήμιο. Μετά,  με ακολουθούσε (ή τον ακολουθούσα – χωρίς όμως…

0 Comments

Δήμητρα Σταυρίδου: Τίνα Κωνσταντάτου, Sκουλ  

Το πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο βιβλίο της Τίνας Κωνσταντάτου έχει τον περίεργα γραμμένο τίτλο Sκουλ και τον ακόμα πιο περίεργο υπότιτλο: «Ένα σχολικό βοήθημα για μικρούς και μεγάλους». Σχολικό βοήθημα…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Κωστής Καπελώνης: Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Επίδαυρος 1985-1998.  

Φέτος στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο έγινε στις 6 Σεπτεμβρίου η πρώτη παρουσίαση του εν τίτλω λευκώματος,  που περιέχει φωτογραφίες από τις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης   στην Επίδαυρο από το…

0 Comments

Παυλίνα Παμπούδη: Κώστας Γιαννόπουλος: Ο επιζών, εκδ. Εύμαρος 2019  

Χωρίς αμφιβολία αυτή η ιστορία έγινε κάπου πολύ μακριά από δω, στον βυθό μιας ανάμνησης – λέει ο Έσλιν για μια ιστορία του Ζαν Ταρντιέ,  όπως γράφει στο μόττο του…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Οι ρεαλιστές Ουάλας Στέγκνερ και Άντριου Γουάιεθ               

Ας αρχίσουμε με τις συστάσεις:         Ο Ουάλας Στέγκνερ (1909 - 1993) ήταν ένας ρεαλιστής διηγηματογράφος και μυθιστοριογράφος και παρότι καταγόταν από φτωχή οικογένεια σπούδασε αγγλική φιλολογία και δίδαξε σε…

0 Comments

Έφη Φρυδά: Αναστοχασμοί για ένα σκουπόξυλο, του Τζόναθαν Σουίφτ (1711)

Το μοναχικό τούτο στειλιάρι άδοξα παρατημένο στη γωνιά, αυτό που τώρα εγώ βαστώ, κάποτε το γνώριζα σε Κατάσταση Ανθηρή στου Δάσους τα βάθη, όλο Χυμούς, όλο Φυλλωσιές, όλο Κλαριά. Τώρα…

0 Comments

Παστερνάκ: Σε όλα θέλω να φθάσω (1956) Во всем мне хочется дойти – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Σε όλα θέλω να φθάσω  Μέχρι το βάθος. Στη δουλειά, στη ζωή, Στης καρδιάς το πάθος.   Ως την ουσία των ημερών την γκρίζα, Ως το γιατί, Ως την αρχή…

0 Comments

Γεωργία  Παπαδάκη – Μητρική γλώσσα:                       ΧΑΙΡΕΤΕ  ‒  ΓΕΙΑ

       Στην καθημερινή μας ζωή έχουμε τις παραπάνω λέξεις ως καθιερωμένο τρόπο χαιρετισμού ή αποχαιρετισμού, όπως συνέβαινε και στην αρχαιότητα‒  εμείς χρησιμοποιούμε επίσης και τον σύνθετο, με δύο λέξεις, χαιρετισμό…

0 Comments

Κώστας Γιαννόπουλος: Μιγέλ ντε Ουναμούνο, ο ξεροκέφαλος  

        Είχε ένα μικρό λεπτό πρόσωπο με αρμονικά χαρακτηριστικά, στοχαστικά και ανήσυχα μάτια που έκανε κάποιους να πουν πως έμοιαζε σαν κουκουβάγια. Ήταν ο πιο ιδιόρρυθμος εκπρόσωπος του ισπανικού πάθους,…

0 Comments

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  ΠΕΡΙΚΛΗΣ, 12-13   (Σχετικά με τα λαμπρά έργα του Περικλή στην Ακρόπολη)1 – Μετάφραση Γεωργία Παπαδάκη

 […]         Εξηγούσε ο Περικλής στον λαό ότι, εφόσον η πόλη είναι επαρκώς εφοδιασμένη με τα αναγκαία για πόλεμο, πρέπει η ευημερία της να στρέφεται στα έργα εκείνα από τα…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Αριστοτέλους Πολιτικά, 1252a1- 1252a6 & 1252b15 – 1253a8

 [1252a] Ἐπειδὴ πᾶσαν πόλιν ὁρῶμεν κοινωνίαν τινὰ οὖσαν καὶ πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν πάντα πράττουσι πάντες), δῆ- λον ὡς πᾶσαι μὲν ἀγαθοῦ…

0 Comments