Ανθούλα Δανιήλ: Θεόδωρος Βασιλειάδης και Μαρία Βούλγαρη  στη Δημοτική Πινακοθήκη της Καλλιθέας – «Ίδρυμα Σοφίας Λασκαρίδου»

Η πρώτη εντύπωση είναι απόρροια θαυμασμού. Ο χώρος  επιβλητικός. Πρόκειται για την Οικία Λασκαρίδου, όπου έζησε και γέρασε η  ωραία Σοφία Λασκαρίδου, η ζωγράφος, η αγαπημένη του τραγικού αυτόχειρα Περικλή…

0 Comments

Παναγιώτης Θωμά: Κυριάκου Χαραλαμπίδη Λόγος Σεσαρκωμένος: ο σαρκωμένος Θεός και ο ένυλος χαρακτήρας των λέξεων στη χαραλαμπίδεια ποιητική[1]

Οφείλω κατ’ αρχάς να υμνήσω τη θαυμαστή γλώσσα, τον ποιητικό λόγο του Κυριάκου Χαραλαμπίδη, του όντως Έλληνα και ελληνικού ποιητή, που ως τέτοιος είναι άριστος καλλιεργητής της ελληνικής, ενώ το…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Άννα Ζέγκερς, αυτοεξορίστηκε αλλά πατρίδα της παρέμεινε η γλώσσα της

«Μόλις στρίψαμε από την όχθη του Ρήνου για το κέντρο της πόλης ένιωσα ένα βάρος να μου πλακώνει την καρδιά, σαν να με περίμενε κάτι παράλογο, ίσως μια τρομερή είδηση…»…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Το αθάνατο «ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ» του Ζαν Πωλ Σαρτρ σε σκηνοθεσία Χρήστου Γαλάνη στο Θέατρο «Από κοινού».

Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας   Η περίφημη συμπεριληπτική φράση «Η Κόλαση είναι οι άλλοι» από τη «Ναυτία» τού φιλοσόφου Ζαν-Πωλ Σαρτρ, που είχε την τόλμη…

0 Comments

Κωστής Καπελώνης:  – Δημοτικά θέατρα σαν παραμύθια

Μια φορά κι έναν καιρο υπήρχε ένα δημοτικό θέατρο... Αρχή του παραμυθιού, καλησπέρα σας... Μια φορά κι ένα καιρό υπήρχαν καλλιτέχνες που πρόσφεραν έμπνευση, μεράκι, πολύ απλήρωτο χρόνο, για να…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: H νησιωτική Eλλάδα στην ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου

Σε μιαν ανθρωπολογική και πολιτισμική-ιστορική θεώρηση ο ελληνικός χώρος παρουσιάζει μια βασική διχοτόμηση, στο βαθμό που συμμετέχει στο βαλκανικό νοτιοανατολικο-ευρωπαϊκό χώρο, τη Xερσόνησο του Aίμου, με το ηπειρωτικό της αφενός…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Η αγριόπαπια του Ερρίκου ΄Ιψεν στο θέατρο ΕΚΑΤΗ σε σκηνοθεσία Βαλεντίνης Λουρμπά

Μας χωρίζουν σχεδόν 120 χρόνια από τον θάνατο του Νορβηγού Ερρίκου Ίψεν  (1828-1906) και όμως τα έργα του δεν έπαψαν ποτέ να παίζονται πάντα με επιτυχία και θαυμασμό για τις…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Άγγελος Τερζάκης – ανανεωτής και θεωρητικός του μυθιστορήματος

Οι Δεσμώτες ήταν το πρώτο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη. Κυκλοφόρησε το 1930. Ακριβώς δηλαδή πάνω στην έναρξη της δεκαετίας που σηματοδότησε μια ολόκληρη γενιά, αυτήν του ’30. Η γενιά αυτή…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: Υλικό και Σχόλια 18 – Carl Sandburg

Ο Carl August Sandburg (Σάντμπουργκ, 1878 – 1967) ήταν Αμερικανός ποιητής, βιογράφος, δημοσιογράφος και εκδότης. Κέρδισε τρία βραβεία Πούλιτζερ: δύο για την ποίησή του και ένα για τη βιογραφία του…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Ο Gilles και η Νύχτα τού HUGO CLAUS με τον Νίκο Χατζηπαπά, για δεύτερη χρονιά, φέτος στο Θέατρο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ.

Το αριστουργηματικό, ερεβώδες, «σκοτεινό» έργο τού HUGO CLAUS “Gilles και η Νύχτα” που αφορά την απολογία τού Ζιλ Ντε Ραι στην Ιερά Εξέταση πατάει πάνω στην σύγχρονη δραματουργική αξιοποίηση θεμάτων…

0 Comments

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Αιώνιος βίος και βία διαχρονική. Από το αρχαίο ελληνικό θέατρο στη σύγχρονη σκηνή.

Βίος και βία έχουν την ίδια ρίζα. Ο βίος είναι ο τρόπος της ύπαρξης των ζωντανών όντων. Η βία είναι συστατικό στοιχείο της ίδιας της φύσης, ιδίως των οργανισμών· το…

0 Comments

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (σχ. 1), ο ιδρυτής της Μεσσήνης (σχ. 2). Μτφ. Γεωργία Παπαδάκη

Εις μνήμην του Πέτρου Θέμελη, του σπουδαίου, οραματιστή αρχαιολόγου και ζωοδότη της αρχαίας Μεσσήνης (1936-2023).  Επαμεινώνδας: 4ος αι. π. Χ. ⸺ Πέτρος Θέμελης 21ος αι. μ. Χ.      ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ…

0 Comments