ΠΟΙΗΜΑ 14 Παίζεις με το φως όλου του κόσμου κάθε μέρα, αέρινη επισκέπτρια φτάνεις στα άνθη και τα νερά, είσαι πιο πολύ από αυτό το λευκό κεφαλάκι που κάθε μέρα…
Ένας Ιρλανδός Πιλότος Προβλέπει το Θάνατό του Ότι το πεπρωμένο μου θα συναντήσω είναι γνωστό Κάπου στα σύννεφα ψηλά στον ουρανό. Αυτούς που πολεμώ δεν τους μισώ, Αυτούς που φρουρώ…
Κορίτσι από άλλο μέρος Όταν μου απάντησε ότι δεν ήταν από εδώ, σκέφτηκα χωρίς να φανταστώ κάτι ιδιαίτερο ότι μιλούσε για το Μπουένος Άιρες. « Είναι το πεπρωμένο», της είπα,…
Ένα τερατώδες αλλά υγρό λουλούδι μπλέκεται στα πνευμόνια μου, πλέκεται στην καρδιά μου έρπει ως το λαιμό μου και σαν χταπόδι βυζαίνει τη γλώσσα μου. Το φύτεψες χαρούμενα πέρσι το…
«Ναι, έριχνε κάθε μέρα τα δίχτυα στη θάλασσα και δεν έβγαζε τίποτα. Και παρά την ατυχία του αυτή, δεν παράλειπε, είναι αλήθεια, να δοξάζει το όνομα του Αλλάχ. Ήρθε όμως…
1. Με τα καρώ, πολύχρωμα σαρόνγκς τους τυλιγμένες χαριτωμένες φαίνονταν καθώς επερπατούσαν. Απ' τις σχισμές πόδια λευκά διέκρινε η ματιά μια γλύκα αφήνοντας σ' αυτούς που αθώα τα κοιτούσαν. 2.…
ΕΛΙΕΣ Ο δρόμος τραβά στα γκρεμνά, εκεί που γονατίζει το χορτάρι και φαντάσματα από άγρια ελιά, τα κέρατά τους ακουμπισμένα στις πέτρες, παγωμένα σαν κοπάδι ελαφιών. Παράξενο πως ζω ακόμα,…
Σε όλη την πόλη και στο μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας η ίδια αναδίπλωση των ανθρώπων ξεκινούσε μέσα από τα κελάρια, πάνω στους λόφους, κάτω από τα δέντρα. Ο Απρίλιος, ο…
Οι σκιές μας καταλαβαίνουν περισσότερα Το δέρμα μας είναι διαφορετικό, τα ρούχα μας επίσης. Τα περισσότερα βλέμματα πέφτουν στις διαφορές, ψάχνουν για πιθανά συρτάρια να μας κατατάξουν. Κανείς δεν προσέχει…
Η ΒΡΟΧΗ 1938 Πως λαχταράω ν ’ανασάνω στον στίχο Όλος ο κόσμος αλλάζει μορφή: Τα χόρτα με ανύποπτη κίνηση, το ακαριαίο και θολό μεγαλείο των δέντρων, η ερεθισμένη και φτερωτή…
Los desarraigados Οι ξεριζωμένοι Βλέπει κανείς συχνά άνδρες και γυναίκες να περπατούν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων σαν να αιωρούνται κρεμασμένοι στο χρόνο και χώρο. Δεν έχουν ρίζες στα πόδια…
……………………………………………………………………………………………… Και ήταν την ώρα του ηλιοβασιλέματος, όπου έφτασαν στους πρόποδες του βουνού. Δεν υπήρχε σε εκείνον τον τόπο καμία ένδειξη ζωής –μήτε δείγμα νερού, μήτε ίχνος φυτού ή σκιά…
