Η Ντόρα έφτασε στην Ιρλανδία Μέσα στο χιόνι και τ' αγέρι· Εγκαίρως έφτασε εκεί Με ένα πλοίο, αν και εν μέρει Γιατί πήγε στην Ιρλανδία Η Ντόρα…
Toi et moi Έχω έναν δικό μου κόσμο όπου αυτοκτονώ τακτικά έχω μέρες στο ημερολόγιο με όνομα υπνωτικών έχω σωλήνες εξάτμισης κάτω από το κρεβάτι και επιπλέω (ουσιαστικά έτσι…
Όταν με προσοχή μελετώ τις περίεργες συνήθειες των σκύλων Αναγκάζομαι να συμπεράνω Πως ο άνθρωπος είναι το υπέρτατο ζώο. Όταν μελετώ τις περίεργες συνήθειες του ανθρώπου Ομολογώ, μπερδεύομαι,…
Θαλασσινή οικειότητα Δεν είσαι μια στέγη. Δεν ανέχεσαι σκεπές. Δεν είσαι ένας τάφος. Αγνοείς κάθε σιλό που δεν σκας την κοιλιά του. Δεν είσαι μια ειρήνη. Η…
Στην ίδια γλώσσα Στην ίδια γλώσσα Κλαίνε όλοι Στην ίδια γλώσσα Γελάνε όλοι Αλλά μόνο στη δική σου γλώσσα Μπορείς τον πόνο να καταπραΰνεις, Και τη χαρά…
Δεν υπάρχουν παιδιά να σκαρφαλώνουν τοίχους για να το σκάσουν από το σχολείο. Κανένας αγαθός ανθρώπινος δεσμός φιλία να πιάνει από απλές λέξεις. Δεν υπάρχουν πέτρες για να πετάξεις πέτρες…
Η ώρα της νύχτας Ευτυχία, μοναξιά, δόξα αυτά θα ΄θελες απ΄ τη ζωή μα η μοναξιά την ευτυχία καταβρόχθισε κι η δόξα θα’ ρθει μετά τον θάνατο, σαν την…
ΧV. Πρελούδιο στο Βερντέν «Το λυρικό όραμα του πολέμου που είχε βοηθήσει τους άνδρες να ξεκινήσουνε, δεχόταν ένα προδοτικό ταρακούνημα που το έκανε να τρεκλίζει. Ο πόλεμος έπαιζε στους πολεμιστές…
Μου είναι όλο και πιο δύσκολο να ξεχωρίσω ανάμεσα στην άνοιξη και τον παράδεισο, τα δάκρυα από τις σταγόνες τις βροχής μεθυστικά, μεθυστικά στροβιλίζονται γύρω μου αυτά που βλέπω…
![Read more about the article Peter Levi[1]: Χαλικόστρωτες λιμνούλες. Μετάφραση: Ανδρέας Φουσκαρίνης](https://www.periou.gr/wp-content/uploads/2022/09/156441838.jpg)
Ένα δίχτυ τεντωμένο παγιδεύει κάθε πλάσμα ακόμα και το πιο άγριο. Πολύ αργά ο νέος ξεφώνισε, και ο αθώος που δεν είχε ακόμα…
Ο μαρκήσιος ανεβαίνοντας δυο-δυο τα σκαλοπάτια μιας μικρής απόμερης σκάλας, πήγε ο ίδιος να εγκαταστήσει τον ήρωά μας σε μια συμπαθητική σοφίτα που έβλεπε στον απέραντο κήπο του μεγάρου.…
Άλλη μια κι άλλη μια και άλλη μία Κι άλλη μια δύση ακόμη κι ανατολή, Η ίδια κι όμως διάφορη, διάφορη και ίδια, Όπως τη βλέπω τώρα στα στερνά μου…
