Sunthorn Phu, Δύο ποιήματα. Μτφρ.: Γιώργος Μεταξάς
1. Με τα καρώ, πολύχρωμα σαρόνγκς τους τυλιγμένες χαριτωμένες φαίνονταν καθώς επερπατούσαν. Απ' τις σχισμές πόδια λευκά διέκρινε η ματιά μια γλύκα αφήνοντας σ' αυτούς που αθώα τα κοιτούσαν. 2.…
1. Με τα καρώ, πολύχρωμα σαρόνγκς τους τυλιγμένες χαριτωμένες φαίνονταν καθώς επερπατούσαν. Απ' τις σχισμές πόδια λευκά διέκρινε η ματιά μια γλύκα αφήνοντας σ' αυτούς που αθώα τα κοιτούσαν. 2.…
ΕΛΙΕΣ Ο δρόμος τραβά στα γκρεμνά, εκεί που γονατίζει το χορτάρι και φαντάσματα από άγρια ελιά, τα κέρατά τους ακουμπισμένα στις πέτρες, παγωμένα σαν κοπάδι ελαφιών. Παράξενο πως ζω ακόμα,…
Σε όλη την πόλη και στο μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας η ίδια αναδίπλωση των ανθρώπων ξεκινούσε μέσα από τα κελάρια, πάνω στους λόφους, κάτω από τα δέντρα. Ο Απρίλιος, ο…
Οι σκιές μας καταλαβαίνουν περισσότερα Το δέρμα μας είναι διαφορετικό, τα ρούχα μας επίσης. Τα περισσότερα βλέμματα πέφτουν στις διαφορές, ψάχνουν για πιθανά συρτάρια να μας κατατάξουν. Κανείς δεν προσέχει…
Η ΒΡΟΧΗ 1938 Πως λαχταράω ν ’ανασάνω στον στίχο Όλος ο κόσμος αλλάζει μορφή: Τα χόρτα με ανύποπτη κίνηση, το ακαριαίο και θολό μεγαλείο των δέντρων, η ερεθισμένη και φτερωτή…
Los desarraigados Οι ξεριζωμένοι Βλέπει κανείς συχνά άνδρες και γυναίκες να περπατούν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων σαν να αιωρούνται κρεμασμένοι στο χρόνο και χώρο. Δεν έχουν ρίζες στα πόδια…
……………………………………………………………………………………………… Και ήταν την ώρα του ηλιοβασιλέματος, όπου έφτασαν στους πρόποδες του βουνού. Δεν υπήρχε σε εκείνον τον τόπο καμία ένδειξη ζωής –μήτε δείγμα νερού, μήτε ίχνος φυτού ή σκιά…
Όπως ένα πετούμενο, κινείται κι ο ουρανός την γη κοιτάζει που δεν είναι πια η ίδια. Αναστατώνεται ο ουρανός καθώς μέσα του μπαίνουν όχι όσοι πεθαίνουνε, μα όσοι ανασαίνουν. Είναι…
ΠΡΙΝ ΠΕΣΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ Έφυγαν όλοι. Αντίο στερνό, η κίτρινη φυλλωσιά στο παραθύρι, μου έμεινε μόνο αυτό του φθινοπώρου στο σπίτι η γύρη. Σαν κρύα βελόνα ακούμπησε η καλοκαιρία…
Ένα πρασινωπό θαμπό φεγγαρόφωτο πλημμύριζε το δωμάτιο. Η γυναίκα του λοχαγού κοιμόταν όπως την είχε αφήσει ο άντρας της. Τα απαλά της μαλλιά ήταν λυτά, απλωμένα πάνω στο μαξιλάρι, και…
Πίσω στον χρόνο όταν ήμουν παρορμητικός κι έκανα κύκλους πασχίζοντας να καταλάβω ποιος ήμουν, τα μάτια κυβερνούσαν την καρδιά μου. Αλλά η όραση είναι άστατη ερωμένη στις νομές της φαντασίας,…
Happy New Year Στον Β.Π.Κ και πάλι Κοίτα, δεν ζητάω πολλά μόνο το χέρι σου, να το ‘χω σαν ένα βατραχάκι που έτσι κοιμάται ευχαριστημένο. Έχω ανάγκη αυτή…