Yπόγειος Κόσμος, Ντον Ντελίλο (απόσπασμα). Μτφρ: Έφη Φρυδά
«Πριν πολύ καιρό, πάνε χρόνια, διάβασα ένα βιβλίο με τίτλο Το Σύννεφο της Αμφιβολίας. Γραμμένο από έναν ανώνυμο μυστικιστή – πότε ακριβώς δεν ξέρω – ίσως τον δέκατο τέταρτο αιώνα,…
«Πριν πολύ καιρό, πάνε χρόνια, διάβασα ένα βιβλίο με τίτλο Το Σύννεφο της Αμφιβολίας. Γραμμένο από έναν ανώνυμο μυστικιστή – πότε ακριβώς δεν ξέρω – ίσως τον δέκατο τέταρτο αιώνα,…
1) Το ρυάκι και οι δυο όμορφες καβαλάρισσες. 2) Η γενναία πράξη του Σκαιόλα. 1) Πρόκειται για ένα από τα πιο ωραία…
Ντμίτρι Μερεζκόφσκι (1865-1941) ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΙΟΝΙ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ Το πρώτο χιόνι του Οκτώβρη στα ήσυχα τα πάρκα τα παρατημένα, κάτασπρο σάβανο έχει στρώσει πάνω από κιτρινόφυλλα θλιμμένα! Χαράματα στης λίμνης…
Ι. [Υπέροχη και άθλια πόλη] Μόνο ν’ αγαπάς, μόνο να γνωρίζεις μετρά, όχι το ότι έχεις αγαπήσει, όχι το ότι έχεις γνωρίσει. Φέρνει απελπισία το να ζεις έναν…
Το γαλάζιο μπουκέτο Ξύπνησα μούσκεμα στον ιδρώτα. Aπό το πάτωμα και τα κόκκινα πλακάκια, που μόλις τα είχαν καταβρέξει, ανέβαινε ένας ζεστός ατμός. Μια πεταλούδα με γκριζωπά φτερά στριφογύριζε ζαλισμένη…
(...) ΚΑΠΤΕΝ ΚΑΤ (τραγουδά): Ο Τζόνι Κρακ κι η Φλόσι Σνέηλ, η Φλόσι Σε μια καρδάρα το μωρό τους είχαν χώσει Η Φλόσι Σνέηλ κι ο Τζόνι Κρακ, ο…
Μεταφράζω ακόμα δύο ποιήματα της Σύλβια Πλαθ με αφορμή την επέτειο των γενεθλίων της (27 Οκτωβρίου 1932). Καλοσύνη Η καλοσύνη ανάλαφρα γλιστρά μες στο σπίτι μου. Η κυρά καλοσύνη,…
(...) ΦΩΝΗ ΠΡΩΤΗ Το πρωινό σχολείο σχόλασε και ο Κάπτεν Κατ έχοντας το κουρτινοστολισμένο φινιστρίνι της σκούνας του ανοιχτό στην παλίρροια του ανοιξιάτικου ήλιου, αφουγκράζεται τα άτακτα τιμωρημένα παιδιά να…
1. Έκλεψα έναν άντρα αλλά ποτέ μου κάτι αξίας Σηκώνω το ρολό από μπαμπού 2. Θέλοντας να ερωτευτώ πετάω μια φραουλίτσα μες το στόμα μου 3. Φως πυγολαμπίδας: Λοξοδρομώ από…
Ο παλιός φούρνος Στο μεγάλο πατάρι που ήταν μέρος του φουρνόσπιτου κοιμόταν καλά. Δίπλα του πάνω σε προβιές κοιμόταν η Φακούντα, η υπηρέτρια. Κοντά στο φούρνο, σε ένα παράπηγμα φτιαγμένο…
Για τη Gwen Harwood Κάθε χρονιά, χρόνια τώρα Πάνω στο πρόσωπο του πιθήκου Μια μάσκα πιθήκου Basho “Τι τον θέλετε τον ποιητή; Να σώσει την Πόλη, βέβαια.” Αριστοφάνης “Βλέπεις αυτές…
Στο τέρμα του δρόμου, εκεί όπου ψυχή δεν κατοικούσε πια κι ο κόσμος είχε μετατραπεί σε ένα ανοιχτό καμίνι, εκεί όπου ένας φανοστάτης στεκόταν ακόμα ορθός και φώτιζε το δρόμο…