Και όμως τα δεσμά του παρελθόντος και του μέλλοντος Συνυφασμένα μέσα στην αδυναμία του κορμιού που αλλάζει, Το ανθρώπινο γένος προστατεύουν από ουρανό και κόλαση Που η σάρκα δεν μπορεί…
Μες στην καρδιά του απέραντου σκότους, γυάλινος βώλος γυρίζει στο άπειρο. Θεία πλασμένος, Θεού μεγαλείο Δάκρυ Θεού, που κυλάει μακριά. Πιο κοντά βλέπεις το άγιο θαύμα: Βουνά, ωκεανούς, ποτάμια…
Με τη μητέρα μου είναι πολύ απλό, αρκεί να απαντήσεις σωστά σε μια μόνο ερώτηση της. Εκείνη που μετράει. Θα σου βάλει περισσότερες, για τις οποίες δεν ενδιαφέρεται πραγματικά· ύστερα,…
Την αβέβαιη ώρα πριν απ’ το ξημέρωμα Κοντά στο τελείωμα της ατέρμονης νύχτας Στο επαναλαμβανόμενο τέλος του ατελείωτου Όταν το σκοτεινό περιστέρι με την πύρινη γλώσσα Είχε περάσει πια κάτω…
Ποιητική τέχνη Να είναι ο στίχος το κλειδί Που ανοίγει χίλιες πόρτες. Ένα φύλλο πέφτει - κάτι πετάει - Να γεννηθεί ό, τι βλέπουν τα μάτια, Και να μείνει…
Την ώρα τη μενεξεδιά, όταν τα μάτια και η πλάτη Σηκώνονται απ’ το γραφείο, όταν η ανθρώπινη μηχανή αναμένει Σαν το ταξί σ’ αναμονή που ρυθμικά δονείται, Εγώ, ο Τειρεσίας,…
ΨΑΛΜΟΙ Ψαλμός 1: οπωρώνες και θα ΄ναι ο άνδρας σαν το δέντρο ριζωμένος στα ποτάμια των υδάτων που δίνει τον καρπό του στον καιρό του τα φύλλα…
ΓΕΡΟΝΤΙΟΝ (1920) Δεν έχεις ούτε νιότη ούτε γήρας μα και τα δυο, σαν όνειρο σε ύπνο μετά το δείπνο. (………………..) Άτονα πηγαινέλα Υφαίνουν τον αέρα. Φαντάσματα…
«Δεν υπάρχει ευτυχία και δυστυχία…
Μπαμπά, είδες τα γυμνά δέντρα; Δεν έχουν σπίτι τα πουλιά; Πού θα κοιμηθούν; Πού θα κοιμηθούν απόψε; Μπαμπά, κοίτα, ούτε ένα φύλλο Μπαμπά, είδες τα γυμνά δέντρα; Δεν έχουν σπίτι…
Δέσποινα, τρεις λευκές λεοπαρδάλεις κάθισαν κάτω από μιαν άρκευθο Καθώς η μέρα δρόσιζε, έχοντας πια χορτάσει Από τα πόδια το συκώτι μου και την καρδιά κι ό,τι περιεχόταν Στον κούφιο…
Μοιάζει να είναι το μότο της εποχής, αυτή είναι η ατμόσφαιρα. Το τυπώσαμε και σε μπλουζάκι. Σοβαρολογώ. Delete the dream. Στις διακοπές μου αυτό το καλοκαίρι το είδα φορεμένο από…
