Burnt Norton Του λόγου δ’ εόντος ξυνού ζώουσιν οι πολλοί ως ιδίαν έχοντες φρόνησιν (Ι, σ. 77 Αποσπ. 2) Οδός άνω και κάτω μία και ωυτή. Ι. σ. 89…
Αχ, εκείνα τα μανουσάκια! Τι άρωμα, τι χρώμα, τι φρεσκάδα. Από τα μέσα του χειμώνα μέχρι τις αρχές της άνοιξης, ανθίζανε στα βαλτόνερα, γύρω από τη λίμνη. Πέντε-έξι μικρά φτωχόπαιδα,…
Ελένη Ελένη έρωτας ερώτημα δίχως απάντηση. Έρωτας άρρητος όπως όλα που μας υπερβαίνουν. Ελένη έρωτας αιώνιος δίχως σμίξιμο σάρκας. Έρωτας ελατήριο δεν ξετυλίχτηκε κρατάει μέσα τη…
Αρχοντούλα Διαβάτη: Το Μηδέν και το Άπειρο Αγαπητό μου σπίτι αναρωτιέμαι αν μπορώ ακόμα να σ’ αγαπώ, κι αν σ’ έχω ποτέ αγαπήσει. Δεν σε νιώθω να με κατασκοπεύεις μες…
Ακούω πάλι τη βοή της πόλης και του πολέμου την αντήχηση Μα εδώ που μπήκα στα στενά δύσκολα την έξοδο θα ’βρω Φιδοσερνάμενος λαβύρινθος με τύλιξε Σκοτάδι με μικρές αναλαμπές…
Η ΒΡΟΧΗ Η κόκκινη βροχή ήταν γυναίκα άνδρες κορμοί στον παγωμένο κήπο κλαδιά τα χέρια τους που δέονταν, εκείνη έπεφτε κι η φλούδα τους μαλάκωνε έπαιρνε χρώμα ανθρώπου σαν…
Απέρριψε τα γυάλινα γοβάκια και την ασήκωτη εσθήτα της με τη ζωγραφισμένη γη, τον ουρανό, τη θάλασσα. Με βέλη, καρφωτά στην πλάτη, τράπηκε σε φυγή κι επέζησε. Με τις κατάρες…
Λέει όχι με το κεφάλι λέει όμως ναι…
Ρετσιτατίβο Ι. φεγγάρι κυκλωμένο στην κυκλωτική τροχιά σου αναρριχήσου το λυκόφως του μακρυσμένου ωκεανού αναδύσου από το τροπικό κύμα ξεπλυμένο από το σύννεφο πέτα το πράσινο δαχτυλίδι σου σε…
(...) Εκείνες τις μέρες το ρυάκι στην άκρη του Δάσους είχε φουσκώσει κι έμοιαζε σχεδόν με ποτάμι. Μεγάλωνε συνέχεια και γι αυτό δεν έτρεχε και δεν αναπηδούσε και δεν πιτσιλούσε…
Σήμερα Σήμερα χαμηλά πετώ και λέξη δεν λέω. Αφήνω όλα τα βουντού της φιλοδοξίας ν' αποκοιμηθούν. Ο κόσμος συνεχίζει όπως πρέπει, οι μέλισσες του κήπου ζουζουνίζουν σιγανά, τα ψάρια…
Η ΡΟΔΙΑ Βράδυ Παρασκευής, παραδομένη σε μια νύστα, που με κρατάει αιχμάλωτη στον γωνιακό καναπέ του καθιστικού. Χρόνια συνήθεια (τρώω πάντα κάτι γλυκό πριν την βραδινή κατάκλιση) ή εκ…
