Μαρία Δέσποινα Ράμμου: Σενέκα  Αποκολοκύνθωσις

Τίτλος έργου του Σενέκα του Νεότερου. Ο όρος αποτελεί ειρωνική παραλλαγή του αρχαιοελληνικού όρου ἀποθέωσις, βλ. Δίων Κάσσιος 60.35.3. Μαρτυρείται και ο τίτλος Apotheosis per saturam (χφ. St Gallen, 10/11ου…

0 Comments

Μένη Πουρνή: ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑ  

                                                                του Γιώργου Φιλιππίδη, που πέθανε νέος, στα είκοσι   Δεύτερη φωνή Η αποτυχία ήταν πολύ πιθανή. Μια δεύτερη αφήγηση κρυμμένη μέσα στην πρώτη, ένα κουτί εγκιβωτισμένο σε μια στοίβα…

0 Comments

Στέλλα Δούμου: Ένα ποίημα

Ανιχνεύτηκαν ρυτιδώσεις χωροχρόνου   Μπορώ κι εγώ να σου πω ότι Μακρυά από το σάλιο τ' ουρανού Αιώνες μαθουσαλίζουν τα βουνά Μ' αχαρακτήριστη αντοχή. Λεμόνια πηδούν στην ακύμαντη θάλασσα Την…

0 Comments

Θεοδώρα Δέδε: ”Στη χώρα του ανατέλλοντος παρελθόντος”

Φτάνω στη χώρα του ανατέλλοντος (παρελθόντος, για κάποιους, για πολλούς) μέλλοντος, σφιχταδράχνοντας, τη βαλίτσα... Οι ταξιδιωτικές ταινίες της αναγράφουν:   αόριστος, παρατατικός, παρακείμενος, συντελεσμένος… Παρελθόν... Το χερούλι της, τη μια,…

0 Comments

Μαρία Δέσποινα Ράμμου: Περί φύσεως, λειτουργίας και δυναμικής του εργαλείου της γλώσσας, που τη μεταχειρίζεται ο άνθρωπος με ευεργετικό ή καταστροφικό τρόπο:

1.Γοργίας (ρήτορας, 5ος-4ος αιώνας π.Χ.) Ἑλένης ἐγκώμιον 8:   Λόγος δυνάστης μέγας ἐστίν, ὃς σμικροτάτῳ σώματι καὶ ἀφανεστάτῳ θειότατα ἔργα ἀποτελεῖ· δύναται γὰρ καὶ φόβον παῦσαι καὶ λύπην ἀφελεῖν καὶ…

0 Comments

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (σχ. 1), ο ιδρυτής της Μεσσήνης (σχ. 2). Μτφ. Γεωργία Παπαδάκη

Εις μνήμην του Πέτρου Θέμελη, του σπουδαίου, οραματιστή αρχαιολόγου και ζωοδότη της αρχαίας Μεσσήνης (1936-2023).  Επαμεινώνδας: 4ος αι. π. Χ. ⸺ Πέτρος Θέμελης 21ος αι. μ. Χ.      ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ…

0 Comments

ΤΟΥΜΑΣ ΤΡΑΝΣΤΡΕΜΕΡ: Το ζευγάρι, Μτφρ. Βασίλης Παπαγεωργίου, εκδ. PRINTA  

Σβήνουν το φως και ο λευκός γλόμπος θαμποφέγγει για μια στιγμή πριν διαλυθεί σαν χάπι σ’ ένα ποτήρι σκοτάδι. Κατόπιν μεταρσιώνονται. Οι τοίχοι του ξενοδοχείου υψώνονται στο σκοτεινό ουρανό. Οι…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Οδυσσέας Ελύτης (2/11/ 1911 – 18/3/ 1996) : ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Πρώτη φορά σ’ ενός νησιού τα χώματα δύο του Νοεμβρίου ξημερώματα βγήκα να δω τον κόσμο και μετάνιωσα τα «ζόρικα» που λεν αμέσως τα ‘νιωσα. Μήνες εννέα πριν την πρώτη…

0 Comments

Όσκαρ Ουάιλντ, Η αηδόνα και το ρόδο. Μετάφραση: Μάνος Κοντολέων

Η Αηδόνα και το Ρόδο   «Μου είπε πως θα μου χάριζε εκείνη ένα χορό της, αν πρώτα εγώ της είχα χαρίσει κόκκινα τριαντάφυλλα» φώναξε ο νεαρός Φοιτητής, «Αλλά μέσα…

0 Comments