(...) «…δεν συμπαθείς όλα τα έντομα;» συνέχισε η Σκνίπα, τόσο ήρεμα, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. «Αυτά που μπορούν να μιλάνε, τα συμπαθώ» είπε η Αλίκη. «Κανένα όμως δεν…
Δεν υπάρχει κανείς όλα εικόνες ανυπόστατα. Η ερημιά σέρνεται στους αρχαίους δρόμους τέρας προϊστορικό. Ο χρόνος ιδέα ο χώρος ψευδαπόσταση ανάμεσα σε ανύπαρκτα όντα. Εσύ Άγγελε κάποτε…
Κάποτε της πρόσφερε τριαντάφυλλα. Τα Rose Kiss, τα Rose Grante Mailandina, τα κατακόκκινα Parfum de Nuit . Της μάθαινε. “ Δες, μύρισε και άγγιξε μετά” της έλεγε, “βελούδο…κλείσε τα μάτια,…
ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Οι κλέφτες άνθρωποι τα δίχτυα τους απλώνουνε τη νύχτα και το πρωί την μπάζα τους μετράνε Τους θησαυρούς και τα στολίδια του βυθού που ντροπαλά…
Έκαναν έρωτα την πρώτη Δευτέρα του Μάη, ένα υγρό απόγευμα, νοτίζοντας το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας με τερψικέραυνα σύννεφα. Χύμηξε πάνω της, όπως χυμάει το λιοντάρι στη λεία του, τσαλάκωσε το…
Τοκετός ερπετό μιας χειμερίας γεννιέται το σώμα μου αρχαϊκό βαρύ και ομιχλώδες γυμνή τώρα κι έξω από το λαγούμι για χάρη του Ήλιου Ήλιοι της αττικής μες τα χελιδονίσματα Ανάσταση…
Θυμάμαι πως τον αγαπούσαμε όλοι. Ο κύριος Νεόφυτος. Είχε ένα μικρό μαγαζί κάτω από τη γέφυρα του τρένου, σε μια εσοχή, όπου πουλούσε μπαχαρικά. Περασμένης ηλικίας, ξερακιανός, λιγομίλητος. Κι από…
(Από την περιοχή της φιλοσοφίας και τον Πλάτωνα, στον χώρο της κωμωδίας και τον Αριστοφάνη: με αφορμή την προεκλογική περίοδο που διανύουμε ΙΙ) (Σχ. 1) ΔΗΜ. Να τον…
Έλεγε πως ανησυχούσε. Άνοιγε απότομα την πόρτα, να σκίσει το πραϋντικό σκοτάδι , να ματαιώσει τη μοναχική της εργασία και την εμφάνιση ασπρόμαυρων σκηνών. Την δίδασκε, πολύ ασφυκτικά ,…
Τούτες οι μέρες της προσμονής και της προσδοκίας, μέρες του λογισμού, της αίσθησης και της μαρτυρίας, να μην είναι κοινές, μονόχρωμες και δασκαλεμένες. Ο καθένας με τις ανταύγειες και τις σκιές…
Τι είν’ αυτό που δίνει την αξία στο νόμισμα του έρωτα; Ίσως περίεργο, μα τελικά — όπως σε κάθε νόμισμα — δεν είν’ η ομορφιά του συγκεκριμένου προσώπου. Είναι…
Το δέντρο μου Σε είπα το δέντρο μου, με ρίζες στα ερεβώδη μου, σείεσαι και λαμποκοπάς τρυφερό και χλοώδες απ’ τα πόδια μου ως των μαλλιών μου τις άκρες. Στο…
