Ουίλιαμ Γκόλντινγκ. Ορατό σκοτάδι. (αποσπ.) μτφρ.: Έφη Φρυδά
Στο τέρμα του δρόμου, εκεί όπου ψυχή δεν κατοικούσε πια κι ο κόσμος είχε μετατραπεί σε ένα ανοιχτό καμίνι, εκεί όπου ένας φανοστάτης στεκόταν ακόμα ορθός και φώτιζε το δρόμο…
Στο τέρμα του δρόμου, εκεί όπου ψυχή δεν κατοικούσε πια κι ο κόσμος είχε μετατραπεί σε ένα ανοιχτό καμίνι, εκεί όπου ένας φανοστάτης στεκόταν ακόμα ορθός και φώτιζε το δρόμο…
Μουσείο Λούβρου, Τμήμα Συλλογών «Παρακαλώ, καθίστε, κύριε...» «Σοτέ». «Μα βεβαίως, συγνώμη. Να σας προσέφερα κάτι να πιείτε;» «Όχι, σας ευχαριστώ εγκαρδίως. Θα προτιμούσα να μπαίναμε κατευθείαν στο θέμα. Έχετε,…
Ο χρόνος, έστω με τη μέθοδο των βρικολάκων Ο χρόνος εν αγνοία μου καθώς οδηγώ τη μέρα μου σε μηδαμινές ασχολίες-ογκόλιθους επιχειρώντας να φτερουγίσω ανάμεσα σε μολυβένια χαρτιά ν’…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Την αγάπη και την ποίηση δεν μπορείς να τις εκβιάσεις. * Η σοφία…
Η θάλασσα μέσα Διάπλατα η ξύλινη, παλιά αυλόπορτα ανοιχτή, η θάλασσα στον κήπο μέσα ελεύθερα να μπαίνει με τα πολλά, τα σκόρπια αρμυρίκια, εδώ κι εκεί, κι όλα της…
Ἦτὰν ἀληθῶς μιὰ ταραγμένη ἐποχή. Μόλις εἴχαμε φτάσει μετανάστες μετὰ τὸν ξεριζωμὸ σ' ἕνα βόρειο λιμάνι. Οἱ ντόπιοι μᾶς φέρθηκαν σὰν σκουπίδια. Χειρότερα, σὰν ζῶα. Μέναμε σε μιὰ βρώμικη σκηνὴ…
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Μια αγέλη με αδέσποτα ζυγώνει η φαντασία φτερουγίζει σιωπηλά ένα αστέρι τρεμοσβήνει ντροπαλά στο ξύλινο σαν κάθομαι μπαλκόνι. Τα πνεύματα τις νύχτες χρωματίζουν, γλυκά συνομιλούν με…
ΙΟΥΛΙΟΣ Ανάργυρο το πρωινό παραδομένο Στην πλησμονή των τζιτζικιών Ανεξαργύρωτου Ιουλίου του Πρώτου σώμα Διαρκές αβέβαιο Ένα σήμερα Φωτός χρυσού νομίζω Αυτό που σε καίει όταν κλαις ______ …
Εξομολόγηση ανωνύμου τινός… Σκέφτομαι συχνά Πώς τις πραγματικά δύσκολες Μέρες τής ζωής μου Διαχειρίστηκα τις καταστάσεις Σαν να αυτοσχεδιάζω Σε άγνωστο θεατρικό έργο Με ξένους ηθοποιούς Που μιλάνε διάφορες…
Παραγεγραμμένοι καιροί Σε γέφυρες στάθηκα κοντά και δεν πέρασα απέναντι μόνο τα ποτάμια κοιτούσα που βιάζονταν γιατί δεν ήξεραν τίποτε για τη θάλασσα. Σαν χαρταετός το δοκίμασα κάποτε σε καιρούς…
α΄ Κίτρινος ήλιος Ερυθρό φθινόπωρο Δε θα γλιτώσω β΄ Λουλούδια αίμα Ξεχασμένη αγάπη Πώς να γυρίσω; γ΄ Κοιτώ τ' αστέρι Δρεπάνι η σελήνη Αχ, πώς…
ΧΑΪΚΟΥ 1 Το ανατολικό πυργοφυλάκιο λάμπει στο ηλιοβασίλεμα. Οι κατάδικοι την αράζουν σαν σαύρες στους βράχους. 2 Αυτός στο πιάνο γίνεται τσιγκούνης στις 3…