Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου:  «Φούλι διπλό»[i]

Ήταν κάποτε δυο φίλοι καρδιακοί, αχώριστοι από τόσο δα μικροί. Το καλοκαίρι, τα πόδια τους χάραζαν την άμμο σε θάλασσα άλλοτε γαλήνια κι άλλοτε κυματώδη, χτίζοντας κάθε πρωί πύργους στην…

0 Comments

Αντόνιο Ματσάδο  ( Σεβίλλη 1875- Colliure, Γαλλία 1939) – ο ποιητής που μιλούσε με στίχους και σκεφτόταν  ποιητικά. , Για την εκτέλεση του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Μτφρ.:Ευμορφία Μαντζαβίνου

   Το έγκλημα   Τον είδαν τα χαράματα, με αστέρια ακόμα να βαδίζει ανάμεσα σε τουφέκια σε δρόμο μακρύ που βγάζει στον αδιάφορο κάμπο. Σκότωσαν το Φεδερίκο όταν πρόβαλε η…

0 Comments

Ιβάν Μπούνιν: Η Γκοτάμη Μετάφραση: Νικήτας Αλεξάνδρου, Επιμέλεια: Έλενα Ιωακειμίδη

Μια ιστορία τρεις φορές όμορφη χάρη στη συντομία και τη λιτότητά της. Μία ιστορία για την Γκοτάμη, που χωρίς να το καταλάβει ήρθε στους κόλπους του Ευλογημένου. Έτσι είχαμε ακούσει…

0 Comments

Mosab Abu Toha: Αφήνοντας την παιδική μου ηλικία πίσω. Μτφρ. Σάρα Θηλυκού

AΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΗΛΙΚΙΑ ΠΙΣΩ Όταν έφυγα, άφησα την παιδική μου ηλικία στο συρτάρι επάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Άφησα τ' αλογάκι μου στον πλαστικό του σάκο. Έφυγα χωρίς…

0 Comments

Ψευδο-Λουκιανός: Δημοσθένους εγκώμιον (24). Μετάφραση: Βασίλης Πανδής

(...) «Λένε, είπε, πως παραγγέλθηκε στον Παύσωνα τον ζωγράφο να ζωγραφίσει ένα άλογο να κυλιέται στην σκόνη. Εκείνος το ζωγράφισε να τρέχει, και πολλή σκόνη γύρω από το άλογο. Ενώ…

0 Comments

Έφη Φρυδά: Το ερώτημα

Κινούμαι ανάμεσα σε σκιές, νύχτα ολόφωτη. Χώρος απροσδιόριστος, σημαντικός, πολυπράγμων. Κορεσμένος από αντικείμενα λογιών λογιών, έπιπλα πολύτιμα, απίστευτης ομορφιάς αλλά και ευτελείας, σακιά σκυλοτροφής. Μαζί με ίσκιους ετερογενείς σαν τ’…

0 Comments

Νίκος Χαρτοματσίδης: Ο Άγγελος ο Μπεκρής

Οι λέξεις ταξιδεύουν. Για να περάσουν απαρατήρητες τα σύνορα κρύβονται από τους μεθοριακούς φρουρούς,  στο στόμα και στις καρδιές  των ανθρώπων.  Αν δεν ταξίδευαν ίσως να με φωνάζατε ακόμα με…

0 Comments

Άγγελος Αλαφρός: Habibti

Η μικρή του αδερφή, στις πλάκες απάνω αυτοσχέδιου νοσοκομείου κάπου στη γη της Γάζας, ζητάει κλαίγοντας τη μητέρα τους. Κι ο μεγάλος, ο όμορφος Ζαΐν, βαστώντας ήδη τον μικρότερό τους…

0 Comments

Δημήτρης Μπαλτάς: Διαλεγόμενος με τον Εαυτό και τον Χρόνο –

Ι. Εγώ & Εγώ   Φεύγεις; Πάντα φεύγω. Και πάντα επιστρέφεις. Εννοείται. Δε γλιτώνεις από μένα. Βρίσκω τρόπους να σε αντιμετωπίζω. Με την ποίηση; Με την ποίηση. Αν υποθέσουμε ότι…

0 Comments